Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bir Suskunluğun İnfilakı:
"Bazı ömürler yaşanarak değil, kanayarak tüketilir. O, yutkunduğu her kelimeyi bir gece yarısı kağıtlara kusana dek sessizliği giyinenlerden oldu."
Bir şairin hayatı, doğduğu gün veya büyüdüğü şehirle başlamaz; ilk büyük yıkımını yaşadığı, kalbine ilk bıçağın dayandığı o sessiz anla başlar. O da hayata gözlerini bir takvim yaprağında açmadı; içindeki eksikliğin, hiçbir zaman dolmayacak o derin boşluğun farkına vardığı gün doğdu.
Çocukluğu, kalabalı ...
