Aynanın Altındaki Rüzgar Şiiri - Cengiz ...

AYNANIN ALTINDAKİ RÜZGÂR

Zamanın sülüsle yazdığı defter,
Bir sırrın harfine bükülür gider.
Sîneyi kaplayan dumanlı sesler,
Sonsuzun ufkuna dökülür gider.

Aynaya bakanlar kendinden kaçar,
Gönül hırkasını bir rüzgâr açar.
Zerreler her demde bir ışık saçar,
Tecelli mülküne çekilir gider.

Ne neydeki feryat, ne sazdaki tel,
Ne yoldaki toprak, ne çöldeki yel...
O ezel yazısı, o mukaddes el,
Ecel perdesini bürür de gider.

Kederi can bilip yoldan dönmeyen,
Ateşler içinde kalıp sönmeyen,
Nefsin sarayında mağrur inmeyen,
Dünyanın mülkünden sökülür gider.

Bülbülün çilesi gonca gül için,
Gözden sızan yaşlar gizli kül için.
Vuslatı bekleyen yorgun kul için,
Zamanın suları dökülür gider.

Öldüm say diyerek vazgeçen canlar,
Sırrın deryasında kaybolan anlar...
O Cemal nurunu ancak uyanlar,
Sessizce sînede okur da gider.

Bir hece gizlidir kalbin zarında,
Yaratılış demi, aşkın narında.
O büyük mahşerin soğuk karında,
Cihan bu sevdayla bükülür gider.

Cengiz YAMAN