Neyleyim Şiiri - Cengiz Yaman

NEYLEYİM

Bir rüzgâr misali estim cihanda,
Dağları aşmayan yeli neyleyim.
Gönlüm fırtınada, aklım dumanda,
Sahili olmayan seli neyleyim.

Ne tahta meylettim, ne süslü taca,
Dermansız dertleri sordum ilaca,
Başımı koysam da her gün miraca,
Sevgiyi bilmeyen dili neyleyim.

Kader defterimi dürse melekler,
Ahımla tutuşsa gökte felekler,
Boşuna adanmış onca dilekler,
Mızrabı kırılmış teli neyleyim.

Kimsesiz gecede ay bana küser,
Umudum kesilir, poyrazlar eser,
Hasretin bıçağı canımı keser,
Bülbülü lal olmuş gülü neyleyim.

Sevda pazarında canı satarım,
Zehri bal eylerim, aşka katarım,
Sensiz geçen ömrü nâra atarım,
İzini sürmeyen yolu neyleyim.

Garip yüreğime yazılı ferman,
Ruhum bu bedende eğreti mihman,
Mademki cihanda bulunmaz derman,
Savrulup gitmeyen külü neyleyim.

Cengiz YAMAN