Gözlerin Şiiri - Cengiz Yaman

GÖZLERİN

Vuslat kapısında ben kaldım naçar,
İçimde her gece bir ateş açar,
Can dediğin sensiz kendinden kaçar,
Beni cana salan senin gözlerin.

Aynaya bakışın gönlüme değse,
Yel saçına değip gönlümü eğse,
Gölgen bile sana benden el değse,
Kıskandırır seni senden gözlerin.

Sensizlik bağrımda kurdu bir mezar,
Her gece üstüme sessizlik yazar,
Ölüm bile bazen rahmettir nazar,
Toprağıma doğan senin gözlerin.

Bir bakışın düşse kül olan cana,
Kanayan kaderim döner ihsana,
Ben ölsem de kalkar gelirim sana,
Mezardan kaldıran senin gözlerin.

Ellere gülüşün düşerse bir gün,
İçimde kıyamet kopar her düğüm,
Cennet de verilse sensizdir sürgün,
Dünyayı dar eder bana gözlerin.

Cengiz der, bu sevda sırdır içimde,
Adını saklarım son nefesimde,
Mezarım da yansa aşkın içinde,
Külümden can veren senin gözlerin.

Cengiz YAMAN