Bugün yine takvimler ilk merhabana ayarlı. Acaba sen bensizliğin kaçındasın !
Bir güzellik yap da; geç kalmış cümlelerimi affet, kapını çalmayan duygularımı içeri al.
İntikam küçük ruhların tesellisidir; büyük olan, yükünü bırakıp yürüyendir.
Şeytan diyor ki, iki dakika uyutmayan şu horozu al, fırının ikinci gözüne yakışacak mı bak..
"İnsan her şeyi affedebilir; ama kendini affedemez.”~ Yeraltından Notlar, Fyodor Dostoyevski ~
Kayıp, eksilen bir şey değil;Bazen daha iyi ikâmeler için yer açan,Bazen yerini başka hiçbir şeyle dolduramayacağın bir boşluğun adıdır.
Her giden, yanında biraz seni götürür; geriye kalan, artık eskisi olmayan bir “sen”dir.
zaman…Her şeyi alıp götüren değil,neyin kalmaya değer olduğunu gösteren tek hakemdir.
Hayat dediğin, iki suskunluk arası bir cümle: doğumla başlar, ölümle noktalandığını sanırsın… oysa anlamı, aradaki virgüllerde gizlidir.
_Hayat ;ne affeder ne de cezalandırır, sadece gösterir.Gören için ders, bakıp geçen için tekrar olur.
İnsan kendine kıymaz çoğu zaman; sadece içindeki bir parçayı gömer.Her yara biraz daha küstürür ve susturur.Ve en ağır cenazeler, başkalarının bilmediği yerlerden kalkar..
Bir güzellik yap da; geç kalmış cümlelerimi affet, kapını çalmayan duygularımı içeri al.
İntikam küçük ruhların tesellisidir; büyük olan, yükünü bırakıp yürüyendir.
Şeytan diyor ki, iki dakika uyutmayan şu horozu al, fırının ikinci gözüne yakışacak mı bak..
"İnsan her şeyi affedebilir; ama kendini affedemez.”
~ Yeraltından Notlar, Fyodor Dostoyevski ~
Kayıp, eksilen bir şey değil;
Bazen daha iyi ikâmeler için yer açan,
Bazen yerini başka hiçbir şeyle dolduramayacağın bir boşluğun adıdır.
Her giden, yanında biraz seni götürür; geriye kalan, artık eskisi olmayan bir “sen”dir.
zaman…
Her şeyi alıp götüren değil,
neyin kalmaya değer olduğunu gösteren tek hakemdir.
Hayat dediğin, iki suskunluk arası bir cümle: doğumla başlar, ölümle noktalandığını sanırsın… oysa anlamı, aradaki virgüllerde gizlidir.
_Hayat ;
ne affeder ne de cezalandırır, sadece gösterir.
Gören için ders, bakıp geçen için tekrar olur.
İnsan kendine kıymaz çoğu zaman; sadece içindeki bir parçayı gömer.
Her yara biraz daha küstürür ve susturur.
Ve en ağır cenazeler, başkalarının bilmediği yerlerden kalkar..