En son ne zaman kendinizle baş başa kaldınız? Ağaçların rüzgârla, adımların sadece yaprakla konuştuğu yerlerde yürüdünüz mü? Yahut bir kıyıda engin maviliğe dalıp; suyun kendine has alfabesini, kimi zaman özünü süzerek kimi zaman özümseyerek çözmeye çalıştınız mı? İki elin parmaklarını geçmiyorsa; huzuru, dinginliği bir yerlerde kaçırıyoruz demektir.
En son ne zaman kendinizle baş başa kaldınız?
Ağaçların rüzgârla, adımların sadece yaprakla konuştuğu yerlerde yürüdünüz mü? Yahut bir kıyıda engin maviliğe dalıp; suyun kendine has alfabesini, kimi zaman özünü süzerek kimi zaman özümseyerek çözmeye çalıştınız mı? İki elin parmaklarını geçmiyorsa; huzuru, dinginliği bir yerlerde kaçırıyoruz demektir.
Demiş Özlem Aykar tam da bu konuyla ilgili...
Düşünülesi..
ay şahit, geceler yârim olur…
bulup da boşa harcamak...
Gecenin zülüfleri tacizdeyken...
'kendine vakit ayırmak' daha güzel olmazmıydı?