© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sonsuz Renkler Ülkesi’ne gitmek, bir yer değiştirmek değildir; bir hâl değiştirmektir.
Oraya adım atmak için yol bilmek yetmez, bakmayı öğrenmek gerekir.
Çünkü o ülkede renkler gözle değil, gönülle görülür.
Acele edenlerin fark edemediği tonlar, bekleyenlerin sabrında yavaş yavaş belirir.
Renkler çoğaldıkça insan sadeleşir.
Fazlalıklar yolda dökülür, yükler hafifler.
Her bırakış yeni bir renktir aslında; her vazgeçiş, daha derin bir anlamın kapısını aralar.
Bu yüzden o ülkeye herkes gidemez.
En parlak tonlar bile sessizdir orada.
Sevinç bağırmaz, huzur kendini ispatlamaz.
İnsan, aradığını bulduğu için değil; aramaktan yorulduğu için dinlenir orada.
Sana seslenmiyorum artık, kendime konuşuyorum.
Unutamamak bir zaaf değil, yarım kalmışlığın hatırası.
Her şey yaşandığı kadar değerliydi
fazlası hayal, azı inkâr olurdu.
Sen hayatımdan çıktın, benden geçmedin.
Bazı insanlar kalmak için değil, iz bırakmak için gelirmiş.
Ben seni unutmadım; sevgini doğru yere koydum.
İçimde susarak güçlenen bir yorgunluk,
konuşursa dağılacak bir sabır var.
Neşeyi aceleyle tüketmiyorum,
hüznü de inkâr etmiyorum.
Hayatla aramda ince bir mesafe bıraktım;
ne çok yakınım kırılacak kadar,
ne çok uzağım vazgeçecek kadar.
Bugün ruh hâlim; kabullenişle direniş arasında, sessiz ama uyanık.
?si=6Nznskpy1VjSxJRW
İnsanlar en çok, kendilerinde bastırdıkları özelliklerden rahatsız olur.
Tahammülsüzlük çoğu zaman aynadır.
Şükür ile sabır arasında bir yerdeyim.
Zaten nasıllık geçici, izler kalıcı.. şimdilik ayaktayım.
Sorular var, ilgisi yok..
Sen nasılsın?
.
BİR BILEN ' de aşk' ın bencillik olduğunu anlatıyor.
Aşk işte, her içine düşen başka renge bulanıyor.
Başkalaşıyor. Kimi yokluğunda yok oluyor, kimi orda olduğunu göremiyor.
Sonra dedim ki;
İnsan her kaybedişte eksilmez,
Bazen fazlalıklarından kurtulur.
.
Sonra dedim ki, neden insanlar videolarını, video paylaşacakları başlıklar altında paylaşmıyor da, hep konu ile alakasız yerlerde paylaşıyorlar acaba..
Düşünüyorum, Düşünüyorum, Düşünüyorum...
Sen nasılsın?
İçimde ölen binlerce sevinç tohumlarının suni sancılarından yeni benler yaratıp,
Mezarlıklarında büyüyorum.
Tüm topladıklarım yar bildiğim yabancı tarafından dağıtılıyor.
Ve gömüyorum hepsini usulca.
İyi degilim deyip ağlamak istediğim bir omzu bulamamak mı daha çok acıtıyor içimi
Acım mı
Kestiremiyorum...