Gönlünün Gözleri Şiiri - Ali Dost Gürgöz

Bir kuşun susuzluğunu,
kanadındaki yorgunluğu,
soğukta üşüdüğünü
hissedebiliyorsa insan,

yaşananların farkına
daha çok varır.

Dert eder hayatı.
Görüp de geçemez,
duyup da susamaz.

İnatla, sevgiyle
sahiplenir yaşamı.

Çünkü kör olmaz
gönlünün gözleri.

Bir yabancının hüznü,
bir çocuğun gözyaşı,
yaralı bir canlının sessizliği
kendi içine akar.

Belki biraz da
bu yüzden yorulur insan.

Ama yine de sever,
yine de inanır hayata.

Çünkü gönlünün gözleri açıksa
kurumaz içindeki kaynaklar,

akar pınarları
uçsuz bucaksız ovalara,
bir yerlerde
yeniden hayat olsun diye.