Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

bre sevgilim.
bu dünya dediğin nedir ki?
üç günlük sarhoşluk,
beş kuruşluk namus gösterisi.
herkes yüzüne melek sürmüş,
içinde sakladığı şeytanı öpüp büyütüyor.

bitti artık dönmez
senden önce
gurur

terzinin üzerine diktiği
elbise olmuşsa

bir gün adımı sildim senden.

ne gökyüzü yer değiştirdi,
ne saatler yürümeyi bıraktı,
ne de pencerenin önündeki akşam
bir eksik renkle battı.

bu ay da yetmedi maaş,
saatlerin içi boşaldı,
günler borçla uyuyup
umutla uyandı.

cebimde metal bir sessizlik,

az sevmesini bilmedim
sana dedim

bu kadar sokulma yüreğime.
ben az sevmesini bilenlerden değilim.
öyle insanların yaptığı gibi

babalar Günü'ne...

ey baba.

sen öyle süslü sözlerin adamı değildin.
bir elin nasır,

senin bildiğin gibi değildi aşk gardaş,
benim bildiğim gibi de değildi be.
aşk, öyle pembe dizilerdeki gibi
mumluyla, güllüyle, cilalı laflarla olmazdı.

sokak ortasında, rakı masasında

gidenin bahanesi bol olur.
çünkü gitmek cesaret değil,
süslenmiş bir kaçıştır.

kalanın yaşadıkları
anlatılmaz,

bütün sevdaları yaşadım da,
bir sana sıra gelmedi be gülüm.
gönlümün kapısını çaldın da,
ellerim titredi, açamadım be gülüm.

yollara baktım, yollar eskidi,

balkonun demirine bir mendil astım bu sabah
güneş görsün diye değil
rüzgar kurutsun diye değil

belki sen bir gün
uzaktan bakarsın da görürsün diye