artık kendimi vermem ilk bakışın sıcaklığına,
bir gülüşün kolayca açtığı kapılara güvenmem.
çünkü öğrendim, bazı yüzler güneş gibi doğar,
ama içleri akşamdan da karanlıktır bazen.
bir zamanlar avuçlarımda taşıdığım kalbimi
bir zamanlar
adı kalbimin en sıcak yerinde duran biriydi.
şimdi rüzgar gibi geçiyor aklımdan.
ne sesini çağırıyor geceler
ne adını fısıldıyor sabahlar.
artık sevmeyeceğim,
öyle herkesin yaptığı gibi değil,
yüreğimi ortaya koyup da değil,
adımı bir başkasının cümlesine emanet edip hiç değil.
sevmek dediğin neydi zaten?
aşk'ın tarifini yapan ,
anlatan çoktur
yaşamaktan korkanların
olduğu zaman birimin/de
oysa anlatılmaz ki !!!
nedir dedim bu aşk?
omzunu silkti hayat.
biraz delilik dedi,
biraz da içe çöken sızı.
ben sandım ki
aşk sahipsizmiş.
ulan dedim, ne güzel palavra
herkese bir tebessüm,
her omuza ayrı bir baş,
her gönle yarım yudum umut.
sonra adına da sevda.
kelimelerin tükendiği yerde
sen başlıyorsun yine,
sanki susmak da senmiş gibi
konuşmak da.
ben seni anlatmaya kalksam
hava da aşk kokusu,
fazla geliyor ciğerlerime.
dalında açan güller
suçüstü yakalanmış gibi,
kırmızısı utançtan koyu.
aşkın tarifi kitaplarda yazılmıyor
diyorsun ya,
haklısın agop
çünkü hiçbir kütüphane,
bir kalbin attığı yeri ezberleyemez.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!