aradığım kelime,
dudağıma küsmüşken,
susmak mı daha doğru,
yoksa seni söylemek mi?
dilimin ucunda
akşam çöker, içim kara dumanlı
sokaklarda bayram kokusu canlı
her yüz güler, her bakış umut dolu
benim içim susar bu gece
yıllar geçti, içimde sızı kaldı
duymak istemediğin her şeyin
gürültüsüyle kirlendi zihnin.
sözler üstüne üstüne geldi,
sesler birbirine çarptı,
hakikat bile yankısını kaybetti.
ey gönül.
yine kimi koydun baş köşene de
meyhaneler sustu, geceler dile geldi?
bir çift göz dedin,
ömrünü verdin de
karşılığında yalnızca
artık kendimi vermem ilk bakışın sıcaklığına,
bir gülüşün kolayca açtığı kapılara güvenmem.
çünkü öğrendim, bazı yüzler güneş gibi doğar,
ama içleri akşamdan da karanlıktır bazen.
bir zamanlar avuçlarımda taşıdığım kalbimi
bir zamanlar
adı kalbimin en sıcak yerinde duran biriydi.
şimdi rüzgar gibi geçiyor aklımdan.
ne sesini çağırıyor geceler
ne adını fısıldıyor sabahlar.
artık sevmeyeceğim,
öyle herkesin yaptığı gibi değil,
yüreğimi ortaya koyup da değil,
adımı bir başkasının cümlesine emanet edip hiç değil.
sevmek dediğin neydi zaten?
aşk'ın tarifini yapan ,
anlatan çoktur
yaşamaktan korkanların
olduğu zaman birimin/de
oysa anlatılmaz ki !!!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!