Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

bütün sevdaları yaşadım da,
bir sana sıra gelmedi be gülüm.
gönlümün kapısını çaldın da,
ellerim titredi, açamadım be gülüm.

yollara baktım, yollar eskidi,

balkonun demirine bir mendil astım bu sabah
güneş görsün diye değil
rüzgar kurutsun diye değil

belki sen bir gün
uzaktan bakarsın da görürsün diye

onun
yanında
kendimden
başka
bir ben vardı

kendi emeği olmayan,
elleri nasır tutmamış insanların
avuçları hep başkasının cebinde gezer.
alın terini bilmezler,
ama ter kokusundan nefret ederler.

uğraştık
ellerimiz kanadı, sesimiz kısıldı.
ama kader,
çoktan imzasını atmıştı.

biz umutla direndik,

bir akşam üstüydü,
güneş yavaş yavaş sırtını dönüyordu dünyaya,
gölgeler uzamış,
insanların içi kısalmıştı.
o gün anladım,
ev kurmak kolaymış da

bazen
hayata tutunduğum ip
parmaklarımda çözülürken,
sen kalırsın elimde.

dünya ağırdır,

beklemek, ölmekten daha beter
çünkü ölümde biter zaman,
bekleyişte uzar

her gün biraz daha eksilir insan,
gelmeyecek bir sesin

boşu boşuna dememişler,
her şey vaktinde güzeldir diye.
biliyor musun, biz insanız ya,
hep bir anı yakalamaya çalışıyoruz.
hep acele ediyoruz,
hep şimdi istiyoruz.

rüzgarın savurduğu yere gel.
gözünde ki yaşı ,öfkeni önüne katta gel.
gururunu ayağının altında ezde gel.
cahil bir adamın yüreğinde ki ateşe gel.
ocakta çay var bekletme gel.