hayatla amansız bir yarıştayım.
nefesim kesik, yol uzun.
bazen hayallerimi öne sürüyorum,
adımlarım gökyüzüne değiyor,
sanki dünya bana yetişemeyecekmiş gibi.
öyle dualar duydum ki,
olmaz dedim, içim bildi,
yine de ellerim açtım,
dilim amin diye titredi.
yürek dolu, sözler yarım,
kendini anlatma.
ispat etme.
hakikat bağırmaz
varlığı yeter.
en güzel hâlin,
kendin olduğun andır.
akşam çöker, içim kara dumanlı
sokaklarda bayram kokusu canlı
her yüz güler, her bakış umut dolu
benim içim susar bu gece
yıllar geçti, içimde sızı kaldı
duymak istemediğin her şeyin
gürültüsüyle kirlendi zihnin.
sözler üstüne üstüne geldi,
sesler birbirine çarptı,
hakikat bile yankısını kaybetti.
artık kendimi vermem ilk bakışın sıcaklığına,
bir gülüşün kolayca açtığı kapılara güvenmem.
çünkü öğrendim, bazı yüzler güneş gibi doğar,
ama içleri akşamdan da karanlıktır bazen.
bir zamanlar avuçlarımda taşıdığım kalbimi
bir zamanlar
adı kalbimin en sıcak yerinde duran biriydi.
şimdi rüzgar gibi geçiyor aklımdan.
ne sesini çağırıyor geceler
ne adını fısıldıyor sabahlar.
aşk'ın tarifini yapan ,
anlatan çoktur
yaşamaktan korkanların
olduğu zaman birimin/de
oysa anlatılmaz ki !!!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!