Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

bir ömür geçti de gönlüm dolmadı,
her gülen yüz bana dost olmadı.
içimde kopanı kimse sormadı,
kendimi anlatmak zormuş be agop.

yollar yürüdüm ben gece boyunca,

ağlamak,
bir çocuğun göğsünde sakladığı
ilk yağmurdur.
ben o yağmuru içimde taşıdım,
kimse ıslanmasın diye sustum.

gözlerim, bir yağmurun içinde kendini kaybetti
bu gece
hangi bulutun emaneti olduğunu
unuttu damlalar
ve ben, hangi acının sahibi olduğumu.

giden kişi kayıp değil,
yanlış yere bırakılmış bir yük sadece.
adını sevgi sandığın o ağırlık,
omuzlarına çökmüş,
nefesini daraltmış bir alışkanlıktı.

ben beklerim.
çünkü bazı insanlar gelmez,
olur.

bir çayın buharı gibi,
yavaş yavaş karışır hayata yoklukları.

bil ki sevgilim,
ayrılık dediğin şey
öyle filmlerdeki gibi
iki damla gözyaşıyla olmuyor.

bir bavul kapanıyor mesela.

kendini anlatma.
ispat etme.
hakikat bağırmaz
varlığı yeter.
en güzel hâlin,
kendin olduğun andır.

hayatım senin elinde
yap boz gibi
şımarık çocuğun
ısrarla isteyip hevesi
sabaha kadar sürmeyen
mutluluğunun

neydi huzur?
bir bardak çayın dumanına mı sığardı gerçekten, yoksa biz mi büyüttük onu,
ulaşamayınca kader diye sustuk?

çay dedim de.
insan en çok, tuttuğu yerden belli olur derler ya ben en çok bıraktığın yerden anladım seni.

dünyaya meydan okusam
bir kadeh şaraba köle olsam
ne yazar ki !!!
ayyaş bir adamın ben ,
ipe ,sapa gelmiyen bir şiirde
ulu orta sevişsem ,