Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

ne olur sadece bir anı olarak kalma,
yüreğimde.

kalacaksan, iz bırakma yalnız,
kök sal.
bir ömürlük sessizliğin

bir an daldım.
sahilde bir bank, yanımda sen yaşlanmışız.
ama deniz hala genç,
hala arsız dalgalarla yüreğimize vuruyor.

biz mi eskidik yoksa, yoksa dünya mı bizden usandı? bir sigara yakar gibi yaktık ömrü,

zamanım kalmadı gözümün nuru
bunu sana nasıl anlatmalıydım
hangi sokağın köşesinde
hangi akşamın karanlığında
hangi sigaranın dumanında

gece, omzuma serilmiş koyu bir şal gibi,
ay ışığı penceremin kenarında nöbette.
ben, kokusunu özlediğim kelimelerle
adını çoğaltıyorum karanlığın içinde.

kalemim değil yazan aslında,

sabah oldu.
akşam olacak.
hafta bitecek.
peki ya sonra?

sonra bir yaprak daha düşecek ömründen,

izin verdiğim kadar bilirsin beni,
gerisi zannının gölgesidir.
bir bakışımı görüp hüküm verenler,
kendi hayaline aşık olanlardır.

bir sözümü duydun, kitap yazdın,

bir sabah samsun’da doğdu kızıl bir güneş,
titredi karanlıklar, dağıldı keder ve ateş.
deniz bile sustu onu görünce o an,
çünkü tarihe yürüyordu mustafa kemal paşam.

esaret çökmüştü memleketin üstüne,

bir sabah.
karadeniz,
yorgun dalgalarını vururken samsun kıyılarına,
eski bir vapur yanaştı ,
sessizce memleketin kaderine.

bak agop
öyle geçmişte kaldı falan deme bana
geçmiş dediğin şey
mezar taşına yazı değildir
kan kokar
unutursan da çürür zaten

gece, adını fısıldadı karanlığa,
saat durdu, zaman çatladı o an.
uyku, korkuyla bölündü binlerce evde,
toprak içini çekti, gök sustu birden.

bir çığlık düştü şehrin kalbine,