biliyor musun.
evet, biliyorum.
belki sana çok şey anlatıyorum ama.
bazen oturuyorum,
sadece oturuyorum.
ve düşünmeden edemiyorum seni.
ben bir kadın tanıdım
kalabalığın içinde dik duruşuyla
güveni, dostluğu ,verdiği dersle
bir yanlış yol olmadığını
iki güzel söze kanmadığını
kime ait olduğunu unutmadan
beni sen sev,
kalabalıkların arasından seçip,
sessizliğimin içindeki çığlığı duyarak sev.
yorulmuş yanlarımı dinlendirerek,
kırılmış umutlarımı onararak sev.
el ayak çekilince,
kurdum mahkemeyi,
yargıladım yüreğimi,
aklım hakim kürsüsünde,
vicdanım savcı makamında,
duygularım tanık sandalyesinde,
kurtuldun diyorlar bana,
dengin değilmişsin.
bilmiyorlar
bazı kayıplar kurtuluş sayılmaz.
ben sensiz
bu gece gökyüzü daha sessiz,
yıldızlar bile konuşurken fısıltıyla konuşur.
zaman ağır ağır yürür,
çünkü bu gece kader,
kalemin ucunda bekler.
Kelebeğin kanatlarına yükledim
gönlümde taşıdığım
Sevda mı sana varır mı ?
Bilemedim …!!!
katlanmalı şu hayata,
çünkü sabır, en çok çatlak yerden sızan ışıktır.
uçurumda daha güçlüdür eller.
düşmeye ramak kala anlar insan
tırnaklarının bile bir inancı olduğunu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!