Aşk Okunmaz Yaşanır Şiiri - Mustafa Alp

aşkın tarifi kitaplarda yazılmıyor
diyorsun ya,
haklısın agop
çünkü hiçbir kütüphane,
bir kalbin attığı yeri ezberleyemez.

ben bir gün bir kütüphaneye gittim,
tozlu rafların arasında aşkı aradım.
ansiklopediler sustu,
şiir kitapları göz kırptı sadece.
bir tek eski bir mektup düştü elime
mürekkebi dağılmış,
ama duygusu hala diri.

demek ki dedim,
aşk, yazıldıkça eksilen,
yaşandıkça çoğalan bir şeydi.

bir çocuk gördüm sonra,
elinde uçurtma
ipini bırakmaya korkuyor.
sordum, neden sıkı tutuyorsun?
dedi ki ,uçarsa kaybolur.
gülümsedim.
aşk da böyleydi işte,
ne çok sıkı tutacaksın,
ne de tamamen bırakacaksın göğe.

bir çay ocağında oturdum akşamüstü,
iki bardak çay söyledim alışkanlıkla.
biri hep eksik kaldı masada.
işte o an anladım
aşk, bazen gelmeyenin yerini de sevmektir.

sonra bir ihtiyarla konuştum parkta,
aşk nedir? diye sordum.
bastonuna yaslandı,
uzun uzun sustu.
evlat, dedi,
aşk, gençken ateş,
yaşlanınca kül sanırsın.
oysa en çok da o külde ısıtır insanı.

bir tren geçti o sırada,
içinde gidenler,
arkasında kalanlar.
her vagon bir hikaye,
her durak bir vedaydı.
anladım ki aşk,
bazı insanların binip gittiği,
bazılarının ise ömür boyu beklediği bir istasyondu.

ve şimdi sana dönüp diyorum ki
aşkın tarifi gerçekten kitaplarda yazmaz agop.
çünkü aşk,
altını çizdiğin cümle değil,
yaşarken altının kaydığı bir histir.

okunmaz.
ezberlenmez.
anlatılmaz uzun uzun

bir bakışta başlar,
bir ömre yayılır.

ve en çok da
anlatamadığında
anlaşılır.

✍️