Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

ne vakit ağlayan
bir çift göz görsem
acısı kalır
Islanan
mendilim/de
sen bilirsin diyen sevgiliye

göz müdür ,insana sev diyen ,
yoksa perde midir görüleni saklayan ?
yolundan çıkartan pusula mıdır ,
yoksa kalbinin sesini duyup sevmek mi ?
ölmeden ölmek mi dir ,
yoksa bir ömür mutlu yaşamak mı ?

alın yazım diye çıktı karşıma ,
nasip olmuşsa kime ne !!!
gelişi subat soğuk, mevsim kış
el üstünde tutsam sana ne !!!
laik olur mu ? olmaz mı ? bilinmez ...
lakin olur yada olmaz size ne !!!

bir ay doğar içimde, adı nisan,
ne tam bahar, ne de kıştan kalan bir zaman.
göğsümde ince bir sızı, tarif edemem,
sanki her çiçek biraz hüzün, biraz ben.

yağmur iner usul usul akşamüstü,

bazen akıl,
insanı kurtarmaz
sadece daha derin gömer.

o yüzden en mantıklı seçim
kendini ateşe atmaktır,

aşk her zaman karşılık bulmaz dedin ya
doğru dedin be agop
hem de öyle doğru ki
bazı doğrular insanın ağzında pas bırakır
söylesen acı
susup içine atsan daha beter

evladını başka şehre
gelin yollayan bir annedir
ki kına yakması
ellerine saçlarına
yüreğinin yandığını
gözlerinde ki yaşın

közde pişirilen kahve gibi
olacaksın
kimsenin cezvesine telve
olmayacaksın
karşında ki kişinin aklını
karıştırmayacaksın

iki dudağının arasında değildir
duyulan sevgi.
göle maya çalmak da değildir
ya tutarsa sevgi.
kazananın olduğu yerde değildir
sevgi.

gecenin adaletli bir yanı var derler,
kimseye sormadan örter yüzleri,
aynı karanlığı serer zenginle yoksulun üstüne,
aynı sessizlikte titrer her kalp.
gündüzün hükmü biter,
isimler silinir kapı eşiklerinden,