evladını başka şehre
gelin yollayan bir annedir
ki kına yakması
ellerine saçlarına
yüreğinin yandığını
gözlerinde ki yaşın
közde pişirilen kahve gibi
olacaksın
kimsenin cezvesine telve
olmayacaksın
karşında ki kişinin aklını
karıştırmayacaksın
iki dudağının arasında değildir
duyulan sevgi.
göle maya çalmak da değildir
ya tutarsa sevgi.
kazananın olduğu yerde değildir
sevgi.
gecenin adaletli bir yanı var derler,
kimseye sormadan örter yüzleri,
aynı karanlığı serer zenginle yoksulun üstüne,
aynı sessizlikte titrer her kalp.
gündüzün hükmü biter,
isimler silinir kapı eşiklerinden,
okul güvenli değilse
hangi kapıya vuracaksın sabahı
hangi sokak çocukların kahkahasını taşıyacak
hangi rüzgar defter kokusu getirecek yüzüne
çünkü okul dediğin
çok özledim, içimde sessiz bir yangın,
adını anınca sızlıyor kalbim her an.
gece uzuyor, sensizliğe dar bu can,
unutmak dediler… ama olmuyor, olmuyor inan.
bir boşluk var avuçlarımda, sen diye,
özlem ağır yük olsa/da
sana bitmez olan saygı/da
mühürlü değilse kalbinde sev/da
sözün kalsın kağıt/da
"ne düşünüyorsan ,
karşında ki kişide aynısını düşünüyor olur"...
mustafa alp //
ömrüm cılız kalmış seni görene dek,
yol bilmez yollara düşmüşüm meğer.
bir garip turnaydım gökte kanadı tek,
kış bilmez diyarlarda üşümüşüm meğer.
dağlar bana yoldaş, taşlar sırdaşken,
göğüse can sığdı be agop.
nefes sığdı, dert sığdı.
rakı şişesinde devrilen geceler,
bir de yarım kalmış tövbeler sığdı.
şu dünya dediğin ne ki zaten?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!