Kimseye yaslanmam,
Omzum kendi yükümü taşır.
Yaklaşmam çıkarın gölgesinde,
Ellerim temizdir, niyetim çıplak.
Birinin yanında kalıyorsam
Kimseye yaslanmam,
Omzum kendi yükümü taşır.
Yaklaşmam çıkarın gölgesinde,
Ellerim temizdir, niyetim çıplak.
Birinin yanında kalıyorsam
ait olmadığın toprakta durdukça,
içindeki ses kısılır.
insan her yerde yaşayabilir
ama her yerde yeşeremez.
kök, sadece tanıdığı toprağı tutar.
başkasının kalıbına girmeye çalıştıkça,
değiştir…
her sabah seni senden alan yolları,
gölgesini ödünç aldığın sokakları.
seviyor gibi baktığın,
içinden çürüyen yüzleri.
Her kişiye düşmez sevmek
Bazen kalbinde saklarsın
Bazen bir şiirin içinde söylersin
Ama en çok sesinde bulursun
Aradığın aşkı seni seviyorum derken...
yorgunluğun, omuzlarını ezse de,
ve karanlık, kalbini kuşatsa da,
yürümek zorundasın.
her adımın bir savaş,
her nefesin bir meydan okuma.
herkes almak için geldi.
yetinmeyi kimse bilemedi
bunun kışı ,yazı olduğunu
bende yok diyemedim.
Mustafa Alp
yaşamanın mutluluk değil;
kabulleniş, çaresizlik
ve devam edebilme hali olduğunu
söylüyorum
içimde hala bir sızı varken bile
senle bağımı koparmadan
bazı sevgiler vardır
sesini yükseltmez,
adını söylemez kalabalıkların ortasında.
bir gölge gibi yürür insanın içinde,
kimse görmez.
ama insan her adımda onu taşır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!