Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

Mustafa Alp

bir ev lazım insana kardeşim,
öyle saray falan değil ha,
iki göz oda,
damı biraz akıtsa da olur.

yeter ki kapısını rüzgar çaldığında

Devamını Oku
Mustafa Alp

zamansız gelen misafirin hüznü çöktü kapıya,
bir akşamın küskünlüğü sindi eski yapıya.
saat sustu, takvim yandı solgun bir yaprağa,
içilen kahve acıya döndü ağır ağır dudağa.

perdeler titrek bir sır gibi indi odaya,

Devamını Oku
Mustafa Alp

akşam dediğin nedir be sevgilim?
kapıya dayanmış bir alacaklı işte.
vuruyor durmadan insanın yüreğine.
öde bakalım, diyor,
gündüz unuttuklarını şimdi çıkar cebinden.

Devamını Oku
Mustafa Alp

şuraya yağmur olup
yüreğimde taşıyamadığım yükü
gözlerimden dökmek istemiyorum.

çünkü göz,
itiraf eder.

Devamını Oku
Mustafa Alp

bir gün beni unutursan
şehrin en tenha sokağında
yağmurdan kaçan bir kedinin gözlerine bak,
orada biraz ben kalmışımdır.

tozlu rafların arasında

Devamını Oku
Mustafa Alp

umarım yollarımız bir gün kesişir yine
uzun, sessiz sokaklarda
ve sen
ellerin cebinde
gözlerin ufka dalmış
ben

Devamını Oku
Mustafa Alp

vazgeçmek
bir kapıyı çekip çıkmak değildir yalnızca,
bir sokağın köşesinden dönüp
arkana bakmamaktır.

vazgeçmek,

Devamını Oku
Mustafa Alp

yusuf’u sevmek,
bir rüyayı kalbinde taşımaktır
ama o rüyanın sabahına uyanamamaktır.
güneş doğar, kuşlar öter,
fakat senin içinde gece kalır.

Devamını Oku
Mustafa Alp

seni düşünmek,
gecenin en sakin yerine saklanmak gibi.
kimsenin bilmediği bir pencere açıyorum içimde,
perdeleri kapalı, ışığı loş,
adı sen.

Devamını Oku
Mustafa Alp

bir kadıköy gecesi başlar her şey,
vapur düdüğünde titreyen bir yalnızlıkla.
denizin üstüne serilmiş sarı ışıklar
sanki eski bir şarkının nakaratı gibi
kalbime dokunur usulca.

Devamını Oku