bir gün adımı sildim senden.
ne gökyüzü yer değiştirdi,
ne saatler yürümeyi bıraktı,
ne de pencerenin önündeki akşam
bir eksik renkle battı.
bu ay da yetmedi maaş,
saatlerin içi boşaldı,
günler borçla uyuyup
umutla uyandı.
cebimde metal bir sessizlik,
az sevmesini bilmedim
sana dedim
bu kadar sokulma yüreğime.
ben az sevmesini bilenlerden değilim.
öyle insanların yaptığı gibi
senin bildiğin gibi değildi aşk gardaş,
benim bildiğim gibi de değildi be.
aşk, öyle pembe dizilerdeki gibi
mumluyla, güllüyle, cilalı laflarla olmazdı.
sokak ortasında, rakı masasında
gidenin bahanesi bol olur.
çünkü gitmek cesaret değil,
süslenmiş bir kaçıştır.
kalanın yaşadıkları
anlatılmaz,
bütün sevdaları yaşadım da,
bir sana sıra gelmedi be gülüm.
gönlümün kapısını çaldın da,
ellerim titredi, açamadım be gülüm.
yollara baktım, yollar eskidi,
balkonun demirine bir mendil astım bu sabah
güneş görsün diye değil
rüzgar kurutsun diye değil
belki sen bir gün
uzaktan bakarsın da görürsün diye
"B/aşk/a Şehir"
bu sabahlar bizi
bir b/aşk/a şehirde uyandırıyor sevgilim.
aynı gökyüzü belki
ama başka bir yalnızlık örtülüyor üstümüze.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!