Adı Değil Eksikliği Şiiri - Mustafa Alp

sen öyle herkese anlatılmazsın,
herkes bilmez çünkü
bir insanın bir insana
nasıl memleket olduğunu.

ben seni anlatsam,
bir ceviz ağacının gölgesi eksik kalır,
bir dere susar ansızın,
bir kuş yuvasını unutmuş gibi olur.

sen öyle herkese anlatılmazsın,
adın gelir aklıma bazen,
yağmurdan sonra toprağın içinden
yükselen koku gibi.

ne görülürsün tam,
ne tutulursun avuçlarda,
ama bilirim,
bir yerlerden gönlüme yürürsün.

seni anlatmaya kalksam,
çayın buharı dağılır,
ekmeğin sıcaklığı soğur,
akşam pencereden çekilir.

çünkü bazı insanlar vardır,
kelimelere sığmazlar.
bir ömrün içinden geçerler,
gitseler de kalırlar.

sen öyle herkese anlatılmazsın,
bir çocukluk yarası gibi,
üstü kapanmış olsa da
izi yıllarca silinmeyen.

bir annenin sandığında duran
sarı bir fotoğraf gibisin,
dokunmaya kıyamadığın,
atmaya da razı olmadığın.

bir türkü gibisin sen,
nerede duyulsa
insanın içini
aynı yerden sızlatan.

bana sorarsan aşk nedir diye,
aşk ,adını söylemeden
birini anlatabilmektir,
birini anlatırken kendini bulmak.

o yüzden susuyorum artık,
çünkü bazı isimler
söylendikçe eksilir,
susuldukça çoğalır.

sen öyle herkese anlatılmazsın,
bazı insanlar vardır.
bir ömür sevilir,
bir ömür beklenir.

ve gün gelir,
adı unutulsa bile,
yürekte bıraktığı boşluk
kendi adını koyar zamana.

işte sen de öylesin,
bir şiirin içinde değil,
bir ömrün içinde duran,
bitmeyen bir mısra gibi.

✍️