Babamın Gölgesinde Şiiri - Mustafa Alp

babalar Günü'ne...

ey baba.

sen öyle süslü sözlerin adamı değildin.
bir elin nasır,
bir alnın ter,
bir bakışın dua idi.

öyle çok konuşmazdın.
ama sustuğun yerde bile evin direği olduğunu bilirdik.

ben çocukken anlamazdım seni.
kızardım bazen,
darılırdım,
hatta içimden isyan ettiğim geceler olurdu.

meğer sen, hayatın sert rüzgarlarını biz üşümeyelim diye göğsünde kırarmışsın.

şimdi yıllar geçti.
saçlarıma düşen aklar,
senin sessizliğini tercüme ediyor bana.

meğer baba olmak,
ekmeği ikiye bölüp büyük parçayı çocuğuna vermekmiş.

meğer baba olmak,
gece uykusunu satıp evladının geleceğini satın almakmış.

meğer baba olmak,
yokluğu gizleyip varmış gibi gülümsemekmiş.

ey baba.

bu dünyanın en garip kahramanları sizlersiniz.
adınız ne gazete manşetlerinde geçer,
ne şiirlere yeterince konu olursunuz.

çünkü siz, göstererek değil,
yük taşıyarak seversiniz.

omzunuzdaki yük büyüdükçe sevginiz de büyür.
kendi ayakkabınız eskirken çocuğunuza yenisini alırsınız.

kendi yaranıza merhem bulamazken
evladınızın dizindeki küçücük çizik için
sabahlara kadar başında beklersiniz.

işte bunun adına baba derler.

ben nice adam gördüm.
kimi makam sahibi,
kimi servet sahibi,
kimi kalabalıklar içinde şöhret sahibi.

ama bir evladın gözünde babasının yerini alabilecek hiçbir saltanat görmedim.

çünkü baba,
bir insan değil yalnızca.
bir çınardır.
yıkılırsa gölgesi eksilir dünyanın.
bir limandır.
fırtına ne kadar büyürse büyüsün,
evlat dönecek bir kıyı bulur onda.
bir duadır.
dudaktan çıkmasa da Allah'a yükselir gecelerin sessizliğinde.

ey baba.

şimdi bazıları toprağın altında.
bir mezar taşı,
bir avuç toprak,
bir fatiha kadar yakınlar bize.

oysa biliriz ki ölüm dediğiniz şey,
babanın sevgisini öldüremez.
çünkü baba ölmez.
bir öğütte yaşar.
bir hatırada yaşar.
bir fotoğrafın kenarında,
eski bir ceketin kokusunda,
yarım kalmış bir cümlenin içinde yaşar.

ve insan,
en çok da babasını kaybedince büyür.
işte o vakit anlar,
arkasında dağ gibi duran adamın aslında
ne büyük bir nimet olduğunu.

bugün babalar günü.

hayatta olan babaların ellerinden öperim.
ömrünü evladına adayan,
saçlarını onlar için ağartan,
yüreğini onlar için eskiten bütün
babaların günü kutlu olsun.

ve toprağa emanet edilen babalar.
size de rahmet olsun.

çünkü biz,
bu dünyada biraz adam olabildiysek,
bir zamanlar arkamızda duran
bir babanın gölgesi sayesindedir.

Allah bütün babalara sağlık,
huzur ve hayırlı ömürler versin.
gidenlere rahmet,
kalanlara kıymet bilmeyi nasip etsin.

Amin.

✍️