B/aşk/a Şehir Şiiri - Mustafa Alp

"B/aşk/a Şehir"

bu sabahlar bizi
bir b/aşk/a şehirde uyandırıyor sevgilim.
aynı gökyüzü belki
ama başka bir yalnızlık örtülüyor üstümüze.

ben seni artık
eski bir semtin unutulmuş sokağı gibi özlüyorum.
adını söyleyince
içimde bir tramvay geçiyor sanki,
camları buğulu,
yolcuları suskun,
şoförü yorgun.

ve herkes bir yere yetişiyor da
bir tek ben
sende yarım kalan zamana geç kalıyorum.

bilirsin.
insan en çok
birlikte sustuğu kişiyi özlermiş.
çünkü konuşmak kolaydır sevgilim,
ama birinin yanında susabilmek.
işte o, kalbin evidir.

şimdi bakıyorum da
biz aynı şehirde bile
iki ayrı mevsim yaşamışız.
sen hep bahara inanmışsın,
ben ise yağmuru sever gibi sevmişim seni.
ıslanmayı göze alarak.
üşümeyi bile bile.

bir akşam vapurunda bırakmıştın gözlerini bende.
martılar ekmek değil,
bizim eksikliğimizi taşıyordu sanki.
deniz bile anlamıştı gideceğini.
çünkü bazı ayrılıklar
önce suya düşer insanın.

ve ben o günden sonra
hiçbir sahile tam varamadım.

şehir değişti sevgilim.
sokak lambalarının rengi bile başka artık.
eskiden gece olunca
senin sesin dolardı odama.
şimdi telefon sessiz,
duvarlar kalabalık,
ben tenhalaşmış bir adam gibiyim.

öyle ya.
insan bazen
bir kişiyi kaybetmez sadece.
birlikte güldüğü masaları,
uğradığı çay bahçelerini,
otobüs beklerken ettiği duaları da kaybeder.

sen gidince
istanbul bile kendine yakışmadı mesela.
kız kulesi biraz daha yalnız,
üsküdar biraz daha uzak oldu.
ve ben.
her sabah başka bir şehirde uyanıyormuş gibi oldum.

çünkü sevdiği giden insanın
memleketi değişirmiş.

şimdi soruyorum kendime,
hangi tren geri getirir insanın eksilen tarafını?
hangi şarkı susturur içindeki o ince sızıyı?
ya da hangi sabah
seni unutmuş gibi yapmadan başlayabilir güne?

olmuyor sevgilim.
bazı insanlar gittikten sonra
saat bile eskiyi göstermiyor.

ama yine de kızamıyorum sana.
çünkü insan
en çok içini güzelleştiren kişiye kırgın kalamıyor.

belki bir gün
aynı yağmura denk geliriz.
bir durakta göz göze geliriz belki.
sen nasılsın dersin,
ben uzun uzun susarım.

çünkü bazı cevaplar
kelimeyle verilmez sevgilim.
bazı acılar
ancak gözlerin yorulmasından anlaşılır.

ve bil ki.
bu sabahlar bizi hala
bir b/aşk/a şehirde uyandırıyor.
senin olmadığın her yer
biraz gurbet oluyor bana.

✍️