günün sonu var,
akşamın cebinde sakladığı bir suskunluk gibi.
ışıklar yorgun,
gölgeler uzamış,
insan kendinden biraz daha uzak bu saatte.
hadi var git...
yorgunum.
rakının sudan önce bitmesi değil ,
ayrılığından.
başımın üstünde dönen yıldızlar değil ,
yokluğundan.
bir sohbetin huzurunu
bir akşamın serinliğine bıraktım.
masada iki fincan kahve vardı,
biri acı
biri hatıra.
Kitabın bir sayfasında şakacı adamın
Dua sına takıldım kaldım.
Şöyle Dua ediyor du
Tanrım !!!
bana ayakları ile ezip şarap yapan kadını karşıma çıkart ;
yada dilimin ucunda yıllanacak aşk-ı ver diye…
hatıralar dolu dolaştığın sokaklar
şimdi sessiz.
kaldırımlar aynı taş,
duvarlar aynı yorgun renk,
ama sen gidince
şehir, adını içinden söylemeyi bırakmış.
sabaha kalmayan bir rüyanın yalanı gibiydin ;
uyandığım/da hatırlamadığım...
Mustafa Alp
Kayıt Tarihi: 17.03.2020 03.00.00
hayaliyle sever insan.
gerçeğe eli değince susar.
çünkü en güzel sevdalar,
hiç yaşanmayanlardır bazen.
yalnızlığıyla yaşar.
yaşayarak öğrendim,
aşkın bir hayal kırıklığı olduğunu.
ne hocası varmış bunun
ne mektebi.
insan, gönlünün cahilliğini
bir daha elimi uzatmadım karanlığa,
zaten her dokunduğum gölge
biraz daha soğuttu içimi.
iyi niyet, avuçlarımda kanayan bir yara gibi
açık kaldı,
kimse sarmadı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!