vakit akşamın omzuna yaslanmıştı,
güneş yavaşça çekilirken sokakların kalbinden,
bugün, suskun bir yolcu gibi
gölgelerin arasından geçip gitti.
kimse fark etmedi belki,
ama bir köşede
hep yarın diyor
yarına diyor
yarınım diyor
ben bugünü avucuma almışım oysa
sıcak ekmek gibi
eğer seviyorsan gönülden
öyle yarım yamalak değil,
öyle biraz da aklım kalsın kenarda demeden,
düşeceksen tam düş,
yanacaksan küle kadar yan.
unutarak değil,
alışarak mı oluyor?
acıyı yok ederek değil,
onunla yürümeyi öğrenerek mi?
yaşamak...
yarı yolda kalmış
bir yemine
amin diye bilirmisin
herkesin varmak
isteyipte kalamadığı
son yerde
hangi çiçek güzeldir diye sormuyorum
beyaz mı kırmızı mı, solgun mu solgun
beni ilgilendiren geçici renk değil,
sana sığdırdığın aşkın, ruhunla dolu öznellik.
küçük bir kutuda hapsolmuş hislerin
gece çöktü, adın indi içime
bir mezar kazdım sessiz biçime
nefes aldım, ölüm değdi dilime
yasemin, karanlık girdi geceme
beyazdın sen, ama geceydin sen
geceye yaslanmış bir pencereyim ben,
sen geçiyorsun içimden,
adınla açılıyor karanlık ,yasemin.
bir koku gibi değil,
bir hatıra gibi siniyorsun zamana
unutuldukça çoğalan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!