seni vurmadım içten
kanın akmadı benden
silah tutmadı elim
söz kesti, düştü tenim
seni içimde gömdüm
gece yine içime çöktü,
bir şehir gibi sustum kendimde.
sokak lambaları yanıyor zihnimde
ama hiçbir yol
eve çıkmıyor artık.
kimseye anlatamayacağım bir sevgim kaldı
dilimin ucunda yarım bir küfür gibi
içimde susmayan bir yangın.
yasaklı elmanın tadı diyorsun ya
o elma çoktan çürüdü sevgilim
ruhum mu bedenim mi
bu dünyaya sığmıyor bilmiyorum agop.
bir yanım taş kesilmiş susuyor,
bir yanım rüzgar ,yerinde duramıyor.
adımlarım kaldırıma değiyor
geceyi çağırdım agop,
masa eski bir günah gibi duruyordu ortada.
sen sustun,
ben sustum,
rakı konuştu önce.
kokusu burnunda tütmüyorsa artık
demek ki hafıza bile senden taraf değiştirmiş
bir zamanlar adını anınca ısınan içi
şimdi üşüyorsa durduk yere
bil ki sevda değil bu
sadece gecikmiş bir vedadır
için kararmışsa, karanlık çöker ufkuna,
güneş doğsa bile sis iner bakışına.
renkler solar, hayat donar avuçlarında,
gerçek sandığın gölgeler dolaşır ruhunda.
bir kırık aynaya bakar gibi insan,
kesintisiz yağan yağmurun
ıslaklığını
yaşıyor gözlerim
bulut değil bu,
göğsüm çökmüş gökyüzü.
insan, olgunlaştıkça
kalabalıkların gürültüsünden çekilir,
alkışın geçici sıcaklığından uzaklaşır.
çünkü öğrenir ki,
en derin onay, insanın kendi yüreğinden gelir.
elimde değil ki iki gözüm
sensiz yol çıkmaz sokak
kaderime bağlıyım
anlamaz ki bu gönül
senden gayrisi yalandır bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!