kimseye anlatamayacağım bir sevgim kaldı
dilimin ucunda yarım bir küfür gibi
içimde susmayan bir yangın.
yasaklı elmanın tadı diyorsun ya
o elma çoktan çürüdü sevgilim
ama ben hala ilk ısırığın günahını taşıyorum.
ne tuhaf.
olmaz dedikçe büyüdün içimde
sanki yasak dedikleri her şey
biraz daha sana benziyor
ben seni anlatamadım kimseye
çünkü herkes kendi derdine sağır
kimse başkasının yangınına elini uzatmıyor artık
ben de sustum.
seni bir sigaranın dumanına sardım
her nefeste biraz daha içime çektim
yanarken seni çoğalttım
yasak dediler, güldüm
yasak dediler, içtim
yasak dediler ,daha çok sevdim seni
çünkü bazı sevdalar vardır
adı konmaz
günah gibi yaşanır
ve mezar gibi taşınır insanın içinde
sen şimdi kim bilir kimin sabahına uyanıyorsun
ben hala senin gecende üşüyorum
ellerim cebimde değil artık
ellerim senden kalan boşlukta
kimseye anlatamadım seni
çünkü anlatmak
ya seni eksiltecekti
ya beni yok edecekti
o yüzden sustum
o yüzden yazdım
o yüzden hala içimdeyim
ve bil.
ben seni en çok
yasak olduğun için değil
bana ait olmadığın halde
içimde en çok sen olduğun için sevdim.
✍️
Mustafa AlpKayıt Tarihi : 1.05.2026 15:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!