Huzur Gibi Sev Şiiri - Mustafa Alp

kırmadan sevebilir misin beni?

bir gülün ömrü kadar kısa olan şu dünyada,
bir diken olmadan dokunabilir misin kalbime?

nice insanlar gördüm,
seviyorum derken tükettiler sevdiklerini.
nice aşklar gördüm,
sarılmak isterken boğdular birbirlerini.

oysa sevda dediğin,
bir kuşu gökyüzüne bırakabilmektir bazen.
dönerse senindir,
dönmezse zaten hiçbir zaman senin olmamıştır.

gel beni bahar gibi sev,
çiçek açtır dallarımda ama koparma.
gel beni yağmur gibi sev,
toprağı dirilt ama sel olup yıkma.

çünkü bu dünya,
bir kadehin dudağa değdiği an kadar kısa.
bir bakış sürer bazen bütün ömür,
bir ömür yetmez bazen bir bakışı anlamaya.

ne sen kalıcısın bu handa,
ne ben.
bugün aynı gökyüzüne bakarız,
yarın adımızı rüzgar bile hatırlamaz belki.

öyleyse neden kıralım birbirimizi?
neden yaralar bırakalım gidecek kalplerde?
madem sonu ayrılık olan bir yolcuyuz hepimiz,
bırakalım da birbirimize biraz huzur kalalım.

kırmadan sevebilir misin beni?

eksiklerimi kusur saymadan,
suskunluklarımı yargılamadan,
yaralarıma dokunurken canımı yakmadan.

çünkü gerçek aşk,
birini kendine ait yapmak değildir.
gerçek aşk,
yanında kendisi olabildiği bir yurt olabilmektir.

ve bir gün yollar ayrılırsa eğer,
arkamızdan şu söz kalsın isterim

birbirimizi çok sevemedik belki,
ama birbirimizi hiç incitmedik.

✍️