kadın gitti.
ne büyük bir kavga oldu
ne de dramatik bir veda.
bir sabah eksildi evden.
bir ses azaldı duvarlardan.
her giden bir parça koparır içimden,
sanki canım gider ardı sıra.
kalan ben olurum, dert olur adım,
geceler yoldaş olur yalnızlığıma.
bir zamanlar güldüğüm yerlerde,
kalanlar ile gidenler
zaten çoktan karar vermişti.
ben sadece
terk edileceğim yerin
adını taşıdım.
bir geceyi ikiye bölen şey sensin şimdi.
bir yanı hasret, bir yanı ten kokusu.
kalbim daraldı bu gece sevgilim,
öyle sıradan bir gece değil bu.
sokak lambaları bile sarhoş sanki,
kalbimde bir terk edilmiş hissi dolaşıyor,
adını koyamadığım, sesini duyamadığım.
bir gidişin ayak izleri var içimde,
her köşede yarım kalmış bir cümle gibi.
suskunluğun en derin yerine saklandım,
ben laftan anlamam sevgilim.
öyle uzun nasihatlerden,
akıllı cümlelerden,
insanı insandan uzaklaştıran o soğuk doğrulardan hiç hoşlanmadım.
ben hep kalbimin suç ortağı oldum.
seni sevmek
içimde hiç dinmeyen bir sızı gibi,
tatlı bir özlem gibi büyüyor her gün.
adını düşündüğüm her an
kalbim sessizce sana doğru akıyor,
sanki bütün yollar
şimdi ben sana seviyorum desem,
sokağın başındaki eski bakkal başını kaldırır mı,
yoksa kalbim yine veresiye mi yazılır sana.
sevdiğim belli olur mu,
bir çocuk saklambaçta
kendi yerini ele verir gibi?
yüreklerin taş kesildiği şehirlerde
rüzgar bile sert eser yüzüne insanın,
gülüşler yarım kalır dudaklarda,
kelimeler üşür, anlamını yitirir.
bir zamanlar umutla bakılan gözler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!