ey gönül.
yine kimi koydun baş köşene de
meyhaneler sustu, geceler dile geldi?
bir çift göz dedin,
ömrünü verdin de
karşılığında yalnızca
artık kendimi vermem ilk bakışın sıcaklığına,
bir gülüşün kolayca açtığı kapılara güvenmem.
çünkü öğrendim, bazı yüzler güneş gibi doğar,
ama içleri akşamdan da karanlıktır bazen.
bir zamanlar avuçlarımda taşıdığım kalbimi
bir zamanlar
adı kalbimin en sıcak yerinde duran biriydi.
şimdi rüzgar gibi geçiyor aklımdan.
ne sesini çağırıyor geceler
ne adını fısıldıyor sabahlar.
artık sevmeyeceğim,
öyle herkesin yaptığı gibi değil,
yüreğimi ortaya koyup da değil,
adımı bir başkasının cümlesine emanet edip hiç değil.
sevmek dediğin neydi zaten?
aşk'ın tarifini yapan ,
anlatan çoktur
yaşamaktan korkanların
olduğu zaman birimin/de
oysa anlatılmaz ki !!!
nedir dedim bu aşk?
omzunu silkti hayat.
biraz delilik dedi,
biraz da içe çöken sızı.
ben sandım ki
aşk sahipsizmiş.
ulan dedim, ne güzel palavra
herkese bir tebessüm,
her omuza ayrı bir baş,
her gönle yarım yudum umut.
sonra adına da sevda.
aşk henüz mühürlenmedi,
çünkü göz görmedi,
kulak sesi duymadı,
ateş bacayı daha sarmadı.
hele dur gönül, ne bu telaş?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!