Mustafa Alp Şiirleri - Şair Mustafa Alp

bir dua var gecede,
ama masum değil.
rahman’a yükselmiyor,
dişlerini sıkarak duruyor.

adını andım

bir gün anladım,
öğrenmek kitap sayfalarında başlamıyor
her zaman,
bazı gerçekler mürekkep kokmaz
insanın içine düşer ağır bir akşam gibi.

1.
bir sabah güneşi vurdu sınıfın camına,
ama ışık sızdı boşluğa, kaldı yalnız hatıra.
kalemler sustu, defterler hüzünle doldu,
bir öğretmen daha aramızdan zalimce soldu.
2.

ki insan
bildikleri sessiz bir dilde birbirine teşekkür ederken
yürekte kabullenilmeyen duygular
ve sevdikten sonra kalan yalnızlık arasında yaşar

insan bazen uyanır sabahın köründe

kendimi düşünmeye durduğumda fark ettim,
en arkada kalmışım meğer
ne yüksek sesim duyulmuş
ne de adım bir ihtimalin içine yazılmış.
geç kalmak değil yalnız acıtan,
belki de hiç çağrılmamış olmak

yazılanı okuyamadın, sevdiğimi anla,
gönlüm sana esirdir, bildiğimi anla.
dilimde kilit var da susarım bazen,
bakışımda gizlidir, gördüğümü anla.

sözüm yarım kalır, içimde fırtına,

dik durmaktan ,
yalnızlığı sevdik !
yarını düşünürken ,
aşk'tan vazgeçtik...

mustafa alp //

Bir kuşun kanadına taktım hayallerimi,
Gökyüzüne bıraktım düşlerimi,
Her kanat çırpışında özgürleşti,
Hayallerim buldu benliğini ...
Kimi kör bir sapana kurban etmek istedi,
Kimi sevdim dedi;

sevdim,
öyle yarım değil,
kaçamak hiç değil.
içimde ne varsa
önüne koydum dünyanın.
kırılacağını bile bile

1. hatırlamak
seven unutmuyor.
ilk bakışın hala gözlerimde,
rüzgarla gelen bir koku gibi,
ve kalbim, her hatıranda çırpınıyor.
gülüşün bir bahar sabahı,