şairin duası, satır aralarında gizlidir,
kimse âmin demez,
ama bazı kalpler sessizce kabul eder.
her kelime bir yakarıştır aslında
dudaktan değil,
yaradan dökülür.
zaman,
kendi kuyruğunu ısıran kör bir yılandır.
ilerlediğini sanırken
aynı karanlığa dönüp durur.
salı,
işte bu sonsuz dönmenin
yazılan kader
beni sensizliğe sürse de
ben o yoldan dönmem be kadın,
yol dediğin biraz da inat işi zaten.
herkes unut der,
sancılı yaralarımın duası sensin,
geceye kaldırdığım ellerimde adın var.
ne zaman içim kanasa,
bir amin düşüyor dudaklarımdan,
sessiz, kimsesiz,
ama hep sana çıkan bir yol gibi.
kimim ben
ve ismini şah damarına
dövme yaptıran kulağındaki
küpeyi aldırmayacak
kadar şapşal
özür dilemeyi ağzından
Sevdin mi yedi cihan duyacak !!!
Sarıldın mı ?
Mevsimler karışacak ,
Öptüğümü söyleyemiyorum...
Yüzün kızaracak diye...
sen benim somurtkanlığıma bakma
sen tebessüm et sevgilim
güne merhaba de ,günaydın de
sen güneş'sin çünkü ;
sevgi/sin, aşk/sın ,umut/sun
ömrümden hiç ,
gönlümden hiç eksik olma sen
tamam mı ?
hiç ama
hiç yoktan var et/sen
boynunu bükme/sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!