bir bankın üstünde sabahlamış adamlar vardır memlekette.
cebinde eve dönecek yol parası olduğu halde
eve gitmeye cesareti olmayan adamlar.
öyle ya.
bazı yenilgiler insanın cebini değil,
yüreğini boşaltır.
sorma neden.
çünkü bazı cevaplar
insanın diline değil
kalbine ağır gelir.
ben sana iyiyim derken bile
insanı çökerten şey
yenildiği savaşlar değildir,
kimsenin görmediği cephelerde
sessizce teslim olmasıdır.
bir odanın en karanlık köşesinde
sana diyemediğim bütün sözleri
geceye bıraktım,
kaldırım taşlarına,
uykusuzluğuma anlattım.
dilim sustu, kalbim konuştu
ben sustukça şiirlerim çoğaldı.
23 Mart’ta gökyüzü konuşur sessizce,
bulutlar harf olur, rüzgar cümle.
bir hikaye anlatır bize,
görmesini bilen gözlere.
bir damla yağmur düşer toprağa,
topraktan fışkırıyor yine bahar
ama ben sevinemiyorum be agop
içimde hala kışın ayazı,
toprağın altına bıraktıklarım üşüyor çünkü
öyle çiçek möçek işi değil bu,
geldiğin kapıdan çıktım.
gönlüme girdiğin yerden çıktım.
öyle öfkeyle değil.
çünkü öfke,
sevdanın mezar taşına yazılan son yalandır.
sakın bana yarınım deme,
yarınlar sözden yapılır, kolay yıkılır.
sen bende takvimlere sığmazsın,
ne bir tarih,
ne de ömrün aceleci vaadi
yaşayıp gidiyoruz işte,
biraz yaralı, biraz yamalı,
bir yanımız çocuk kalmış sokak aralarında,
bir yanımız susturulmuş sevdalı.
iki dudağının arasında gizli kaderim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!