bazı sevgiler vardır
sesini yükseltmez,
adını söylemez kalabalıkların ortasında.
bir gölge gibi yürür insanın içinde,
kimse görmez.
ama insan her adımda onu taşır.
kendisi bu serüvende
zırhlarını kuşanmış,
sözleri keskin, bakışları siperli,
dört başı mamur bir donanımla
kaderin tam ortasında dimdik dururken.
yalan ,dolan içinde ömür tüketiyoruz
dostlar !!!
hani nerde sevgi ,
hani nerde güven ,
hani nerde saygı
bize biçilen kısacık hayatta.
sevmiştim seni.
öyle ölçüp biçmeden,
gram hesabı yapmadan,
ne varsa içimde dökmüştüm ortaya.
sen.
dünde kalmışsın dediler.
varsın öyle bilsinler.
ben dünün paslı kapısını
bugünün cilalı yalanına değişmedim.
çünkü benim dün dediğim,
bugün takvimde kara bir sevda yazıyor,
öyle kırmızıyla falan değil ha,
bildiğin gece gibi siyah,
ama içinde milyon tane yıldız çakan.
bugün
yağmurun gözü toprakta
benim derdim düştüğüm yerden başlamak
öyle süslü cümlelerim yok benim
ne bir şair edası
ne de kelimelerle barışık bir kalbim
seviyordum
bir çocuğun annesini
sevmesi gibi
sahip çıkıyorum
ya da sevgilisinin ettiği yemin
yalan olduğunu yedi cihan
şiir denilince biraz düşünmek gerekir.
ama düşünmek zahmetlidir.
hüküm vermek daha kolay.
o yüzden memlekette şairden çok hakim yetişiyor.
eğer bir gün.
kader, unuttu sandığım bir sokağın
tozlu köşesinde çıkarırsa seni karşıma,
ne bana merhaba de,
ne de eski adımla seslen.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!