gürültü düşünceyi öldürür
bunu kimse duymadı
çünkü herkes bağırıyordu.
sokaklar konuşuyordu ama kimse dinlemiyordu,
kelimeler üst üste yığılıyordu
benden çoktur sevgisi
şehrin ortasında
annesini kaybeden çocuk
gibi sarıldı
ellerime
günün sonu var, akşam iner yavaş,
gölgesi uzar sustuğum her telaş.
bir pencere kapanır içimde sessiz,
adını anmam, yokluğunla savaş.
belki başka şehirde yaşanır zaman,
günün sonu var,
akşamın cebinde sakladığı bir suskunluk gibi.
ışıklar yorgun,
gölgeler uzamış,
insan kendinden biraz daha uzak bu saatte.
hadi var git...
yorgunum.
rakının sudan önce bitmesi değil ,
ayrılığından.
başımın üstünde dönen yıldızlar değil ,
yokluğundan.
bir sohbetin huzurunu
bir akşamın serinliğine bıraktım.
masada iki fincan kahve vardı,
biri acı
biri hatıra.
Kitabın bir sayfasında şakacı adamın
Dua sına takıldım kaldım.
Şöyle Dua ediyor du
Tanrım !!!
bana ayakları ile ezip şarap yapan kadını karşıma çıkart ;
yada dilimin ucunda yıllanacak aşk-ı ver diye…
seni özlemek bile artık
yeraltında yaşanıyor.
gözler ihbarcı,
dil ise hücrede.
sabaha kalmayan bir rüyanın yalanı gibiydin ;
uyandığım/da hatırlamadığım...
Mustafa Alp
Kayıt Tarihi: 17.03.2020 03.00.00
bir daha elimi uzatmadım karanlığa,
zaten her dokunduğum gölge
biraz daha soğuttu içimi.
iyi niyet, avuçlarımda kanayan bir yara gibi
açık kaldı,
kimse sarmadı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!