senin bildiğin gibi değildi aşk gardaş,
benim bildiğim gibi de değildi be.
aşk, öyle pembe dizilerdeki gibi
mumluyla, güllüyle, cilalı laflarla olmazdı.
sokak ortasında, rakı masasında
gidenin bahanesi bol olur.
çünkü gitmek cesaret değil,
süslenmiş bir kaçıştır.
kalanın yaşadıkları
anlatılmaz,
bütün sevdaları yaşadım da,
bir sana sıra gelmedi be gülüm.
gönlümün kapısını çaldın da,
ellerim titredi, açamadım be gülüm.
yollara baktım, yollar eskidi,
balkonun demirine bir mendil astım bu sabah
güneş görsün diye değil
rüzgar kurutsun diye değil
belki sen bir gün
uzaktan bakarsın da görürsün diye
"B/aşk/a Şehir"
bu sabahlar bizi
bir b/aşk/a şehirde uyandırıyor sevgilim.
aynı gökyüzü belki
ama başka bir yalnızlık örtülüyor üstümüze.
kendi emeği olmayan,
elleri nasır tutmamış insanların
avuçları hep başkasının cebinde gezer.
alın terini bilmezler,
ama ter kokusundan nefret ederler.
uğraştık
ellerimiz kanadı, sesimiz kısıldı.
ama kader,
çoktan imzasını atmıştı.
biz umutla direndik,
bir akşam üstüydü,
güneş yavaş yavaş sırtını dönüyordu dünyaya,
gölgeler uzamış,
insanların içi kısalmıştı.
o gün anladım,
ev kurmak kolaymış da
bazen.
yağan yağmurun sesine dalar insan.
sanki gökyüzü,
içinde sakladığı bütün sırları
damlalara bölüp toprağa anlatıyordur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!