yeni bir gün dedim, doğdu yine seher,
yağmur düştü gökten, titredi her bir eser.
bir damla yaş mıydı camımdaki o iz,
yoksa gönlümden akan sessiz bir keder?
bulutlar yürürdü göğün sonsuz yolunda,
her giden bir iz bırakır,
kalpte sızı, gözde yaş,
biz adına aşk deriz,
kader der geçeriz yavaş.
sevdik mi tam severiz,
her gün başka bir gece
biter beklemeler ansızın
şaşırır kalır takvim yaprakları
boşunadır güzel havaları beklemek
rüzgarın sesi de yabancı kalır artık
hissettiğin duygulara
yalnızlıkta insanın içi konuşur,
duvarlar bile sır tutamaz o zaman,
düşünceler kapıyı çalar,
gece, yatağın ucuna oturup
eski hatıraları fısıldar kulağına.
bak kardeşim.
sen şimdi çıkmışsın,
her yere fiber getirdik diye
göğsünü gere gere anlatıyorsun ya
ben de buradan sana bakıyorum,
yokluğuna alıştım,
diyorum ya,
yalanın en sade hali bu işte.
insan neye alışır bilir misin?
sigaraya, yalnızlığa,
bu günlerde hiç kimseyim agop,
bir gölge kadar var, bir nefes kadar yok.
adımı çağırsalar dönüp bakmam,
zira ismim de yorgun artık, ben de yorgun.
çok söz işittim vaktiyle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!