yorgunluğun, omuzlarını ezse de,
ve karanlık, kalbini kuşatsa da,
yürümek zorundasın.
her adımın bir savaş,
her nefesin bir meydan okuma.
herkes almak için geldi.
yetinmeyi kimse bilemedi
bunun kışı ,yazı olduğunu
bende yok diyemedim.
Mustafa Alp
yaşamanın mutluluk değil;
kabulleniş, çaresizlik
ve devam edebilme hali olduğunu
söylüyorum
içimde hala bir sızı varken bile
senle bağımı koparmadan
bu gecede sana dokunamadan
ruhum bedenimden sıyrıldı usulca,
kapıyı çarpmadan giden bir misafir gibi
sessiz… ama içimi yankılayan bir gidişle.
ne çok şey biriktirmişim sana dair,
bazı sevgiler vardır
sesini yükseltmez,
adını söylemez kalabalıkların ortasında.
bir gölge gibi yürür insanın içinde,
kimse görmez.
ama insan her adımda onu taşır.
kendisi bu serüvende
zırhlarını kuşanmış,
sözleri keskin, bakışları siperli,
dört başı mamur bir donanımla
kaderin tam ortasında dimdik dururken.
yalan ,dolan içinde ömür tüketiyoruz
dostlar !!!
hani nerde sevgi ,
hani nerde güven ,
hani nerde saygı
bize biçilen kısacık hayatta.
sevmiştim seni.
öyle ölçüp biçmeden,
gram hesabı yapmadan,
ne varsa içimde dökmüştüm ortaya.
sen.
dünde kalmışsın dediler.
varsın öyle bilsinler.
ben dünün paslı kapısını
bugünün cilalı yalanına değişmedim.
çünkü benim dün dediğim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!