Feleğin Mahkemesi Şiiri - Üzeyir Uygun

Yürekten sevmenin, ağırmış suçu,
Kelepçe takıldı, hür duyguma yar.
Dağlandı kalbimin, en ince ucu,
Çekildim en zorlu sorgulara yar
.
Alem şahit oldu, kaderde savcı,
Felek hüküm verdi, bana yasak yar.
Aşkın zindanında hapsolmuş gönlüm,
Prangalar vurdular umuduma yar.

Duyulmaz hücremden sevdamın sesi,
Duvarlardan gelir bana yankısı.
Son isteğim idi sevdanın aşı,
Gardiyan sen oldun, dedin olmaz yar.

İdam sehpasında mahşerin ipi,
Üzeyir, ensende cellat nefesi.
Astılar yarını, hayali, düşü,
Kalemim kırıldı, artık yazmaz yar.