Hasretim Şiiri - Üzeyir Uygun

Hasretim ben bakışına, nazına;
Kurban olam yar, işvene, sözüne.
Kara kaş altında kara gözüne,
Şimdi uzaklardan bakar ağlarım.

Varamadım yar, ben senin yanına;
Kendin düştün bir hoyratın eline.
Çok üzüldüm inan mahzun hâline,
Şimdi bir kenardan bakar ağlarım.

Eremedim kader, senin vaslına,
Şu feleğin Üzeyir’e kastı ne?
Dert yükledi bu derdimin üstüne,
Şimdi bir viranda yatar ağlarım