Arzu Uschi Şiirleri - Şair Arzu Uschi

Bazı insanlar vardı hayatımızda…
Sözleri yumuşak,...
bakışları tanıdıktı ..
ama kalpleri uzaktı...
Yanindalar gibi yapan..
Seviyormuş gibi görünen...

Uyandım mi ?
Hayal mı ?
gerçek mi ?
saatin sesi , (tik tak tik tak)
kalbimin kırık ritmine karışıyor.
Gecenin yarısı ...

İnsan, bazen tanımadan hüküm verir.
Bir bakışa, bir söze, bir söylentiye sığdırır koskoca bir hayatı.
Oysa önyargı, en çok da tanışma ihtimalini öldürür.
Bir kalbi dinlemeden susturur,
bir hikâyeyi başlamadan bitirir.

Gece omzuma düşmüş bir kuştu,
kanadında eski yaraların sesi.
Saatlerce yürüdüm ormanda,
ağaçlar sustu, ben konuştum kendi içimle.

“Ey hayat,” dedim,

Ben sana bunu hiç böyle anlatmak istemezdim...
Ama başka çarem yok...
Aldım yine ellime günlüğümü,
Gözlerim dolu dolu ...
Sana yazıyorum..
Okumaya ağını bile bile..

Özledin mi Beni?

Kimse duymuyor.

Ne duvarlar,
ne gece,

Uyandım mi ?
Hayal mı ?
gerçek mi ?
saatin sesi , (tik tak tik tak)
kalbimin kırık ritmine karışıyor.
Gecenin yarısı ...

Bir gece daha çöktü omuzlarıma...
duvarlar sessiz...
saatler dilsiz…
Ben yine kendi içimde kayboldum...
adımı çağıran kimse yok bu evde...

Sabah...
ince bir tül gibi şehrin üzerine serilmişti...
Güneş...
pencerenin kenarında duran yalnızlığıma dokunuyor...
çayın buğusunda ...
yüzünü bilmediğim bir adam yükseliyordu...

Gecenin ağırlığını omzuma alıp çıktım yola,
İçimde ağır bir özlem, susmayan bir sızıyla… haykırıyorum kimse duymuyor...
Adını rüzgâra sordum, cevap vermedi,
Yıldızlara baktım, hepsi senden kaçtı sanki...
Aşk dedikleri bu muydu?
bilmem, bilmem...