Sen Geçe de..
Ben karanlığın ortası diyeyim..
Oturup aynanın karşısına...
yüzümdeki yorgunluğa baktım uzun uzun...
Gözlerimdeki o tanıdık kırıklığı gizlemek ister gibi..
Niyetiniz kaderiniz olsun..
Ben niyetimi ateşten ördüm...
suskunluğun taş duvarlarına çarptım....
Bir kadın olarak yürüdüm...
Karanlık gecelerin içinden...
Hemde adımı unutturmaya çalışan rüzgârlara karşı....
Sana yazıyorum,
ama aslında seni çoktan sildim içimden .. kalbimden ...
en azından kendime böyle söylüyorum
her gece, dişlerimi sıkarak...
Bir kadın susarsa
Sana yazıyorum
sildim diyorum kendime
ekran bembeyaz
içim simsiyah yine
Her gece aynı oyun
Bir kadın susarsa...
bil ki ...
aşk yorulmuştur artık...
Öyle bir anda olmaz bu....
Bir kadın durup dururken susmaz... !
Bir hikâye gibi başladı her şey,
adı aşktı, sesi sevgiydi.
İlk satırda umut vardı,
son satırda yalan ve ihanet.
Her insanın bir hikâyesi vardır,
Kimi gözlerinde saklar,
kimi sessizliğinde.
Bir aşk geçmiştir yüreğinden mutlaka,
Bir yara bırakmıştır zaman,
Gece sessiz,
ama içimde durmadan konuşan bir ses var.
Bir soru,
tek bir soru,
Git artık...
Ama öyle sessizce değil...
bir fırtına gibi çık içimden...
kapıları çarpa çarpa...
anılarımı dağıta dağıta git...
Hiç birşey kalmasın içinde artık..
Bir çocuk vardı...
yaşı küçüktü ama omuzlarına büyük ağırlık bırakılmıştı...
Daha dizlerinde yara kabukları dururken...
hayat ona “artık büyü” dedi...
O da büyüdü...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!