Çık Git Artık Şiiri - Arzu Uschi

Git artık...
Ama öyle sessizce değil...
bir fırtına gibi çık içimden...
kapıları çarpa çarpa...
anılarımı dağıta dağıta git...
Hiç birşey kalmasın içinde artık..

Çünkü sen kaldıkça...
ben toparlanamıyorum...
Bir şarkıda sesin...
bir sokakta gölgen...
gecenin tam ortasında...
nefesime saplanan adın var...

Aklımdan çık artık...
Kalbimden çık....
Çik git…
ne olur git....
Ben seni sevmekten yoruldum...
Seni düşünmekten yoruldum...
senin dönmeyeceğini bile bile...
her kapı sesinde irkilmekten yoruldum. ...

Beni bana bırak...
Kendi sessizliğimle kalayım...
Yaralarımı kimse görmeden...
karanlıkta dikeyim yeniden....
Sen aklıma gelince kanıyor her şey...
sen aklıma düşünce...
içimde bütün ışıklar sönüyor..

Sen beni terk ettin...
Bir cümle bile bırakmadan gittin...
Ellerimi boşlukta bıraktın...
gözlerimi yollarda çürüttün...
Ben hâlâ “neden?” diye sorarken...
sen çoktan başka hayatlara karıştın....

Şimdi ne olur...
bir iyilik yap bana...
hatıramdan ...
Düşlerimden...
Aklımdan...
Fikrimden...
Kalbimden...
Ruhundan ...
Çık... Çık git...

Çünkü seni düşünmek...
bir uçurumdan ..
yeniden düşmek gibi...
Çünkü adını içimden geçirmek bile...
Kalbimi kırıyor artık...

Git…
Lütfen git... Çık git...
Bu defa gerçekten git...

Bir daha gece olup da...
aklıma gelme...
Bir daha kalbime oturup...
beni kendime düşman etme....

Ben seni unutamasam da...
sen beni terk etmeye devam et....
Çünkü bazen...
en büyük sevgi bile...
insanı hayatta bırakmaya yetmiyor....

Git....
Çık git....