Arayış Şiiri - Arzu Uschi

İçimde sessizce başladı..
O arayış ...
bir çığlık gibi değil,
bir boşluk gibi,
uzun süre adını koyamadığım bir boşluk..
Kendime sürekli aynı soruyu soruyordum:
Aşk nedir?
Günler geçti,
insanlarla konuştum,
hatta bazen gülümsedim...
Kahkahalar attım ..
Ama yinede hep
içimde bir şey eksikmiş gibi hissettim..
.
Sanki hiç gerçekten sevilmemiş gibiydim...
Sık sık merak ettim,
yeterli olup olmadığımı...
Olduğum gibi kabul edilmek ..
hiçbir şey başarmak zorunda kalmadan,
kendimi kanıtlamak zorunda kalmadan...
İçimde bir özlem büyüdü,..
Büyüdü...
sessizce ama kaçınılmaz bir şekilde. ..
Güven için.
Güvenmek...
İşler kolay olduğunda kalmayan biri için...

Düşmeden tutulmanın nasıl bir şey olacağını hayal ettim.

Her şeyi açıklamak zorunda kalmadan...
Anlaşılmanın nasıl bir şey olacağını merak ettim..
Ve sonra o an geldi.
Ne büyük bir olay,
ne de gürültülü bir an...
Sadece bir bakış,
beni gerçekten gören bir bakış.
Boş hissettirmeyen bir bakış..
Sıcacık....
O anda, içimde bir şey değişti. ..
Aşk nedir ..
Aşk sorusu birdenbire artık önemli değildi...
Yumuşadı İçim...
Anlamaya başladım,
belki de aşk,...
Kanıtlamanız gereken bir şey değil. ..
Hissedebilmek..
Anlaşılmak..
Işte ..
Sadece var olan bir şey.
belirsiz,
kırılgan,
gerçek.
Ve ilk kez, gerçekten hissettim:
Yeterli olduğumu.
Sevilmeye layık olduğumu..
kusurlarıma rağmen değil,
onlarla birlikte.
Ve belki de aşk benim için budur:
bu sessiz bilgi,
korkusuz,
koşulsuz,
olduğum gibi sevildiğimi bilmek...
Artık arayış içine girmiyorum..
Aşk var olsun..
Olsun..