Bir Kadin Susarsa 3 Şiiri - Arzu Uschi

Bir kadın susarsa...
bil ki ...
aşk yorulmuştur artık...

Öyle bir anda olmaz bu....
Bir kadın durup dururken susmaz... !
Önce kırılır…
Sonra anlatır...
Sonra bir daha anlatır...
Bir daha…
Bir daha…

Sen “abartıyorsun” dersin...
o içine atar....
Sen susarsın...
o gece boyunca düşünür....
Sen unutursun...
o içinde büyütür yarayı...

Bir kadın susarsa...
aslında çok konuşmuştur da...
kendini sana duyuramamıştır....

Çünkü seven kadın...
kolay vazgeçmez...
Sesini yükselten de ...
sevgisindendir...
darılması da...
kıskanması da...
ağlayışı da…
Hepsi “kal” demenin başka şeklidir...

Ama bir gün…
bir gün gelir...
yorulur kadın...

Kavga etmez artık....
“Neredesin?” demez...
Kime güldüğünü merak etmez...
Gece çevrimiçi oluşuna takılmaz...
Sesindeki soğukluğu hisseder...
ama üstünü örter sessizce...

İşte o gün..
aşk ölmemiştir belki ama...
kadının içindeki umut ...
can çekişiyordur...

Bir kadın susarsa...
mesajlar kısalır önce...
Sonra gözleri...
Sonra kalbi çekilir senden...

Eskiden saatlerce konuşan kadın...
“Tamam... Peki” demeye başlar sadece...
Ve o “Tamam ... Peki” var ya…
içinde koca bir kırgınlık taşır...

Çünkü kadın...
en çok sevdiği adamın yanında susar bazen....
Anlaşılmamaktan yorulunca…
Kendini anlatmaktan utanınca…
“Nasıl olsa değişmeyecek” deyince…

Bir kadın susarsa...
artık canı yanarken bile anlatmaz...
Başını çevirir yalnızca...
Ve insan en çok..
orada kaybeder sevdiğini...

Çünkü kadın giderken...
bavul toplamaz her zaman....
Bazen sadece susar...
Ve bir kadın sustu mu...
ilişkinin içinde..
derin bir kış başlar...

Sen hâlâ yanında sanırsın onu...
Ama o çoktan..
kalbini senden çekmiştir...

Bilirsin…
En tehlikeli ayrılık...
“hoşça kal” denilen değil..
bir kadının içinden sessizce vazgeçtiği andır....