Bir Kadin Susarsa 2 Şiiri - Arzu Uschi

Sana yazıyorum
sildim diyorum kendime
ekran bembeyaz
içim simsiyah yine

Her gece aynı oyun
aynı yalanı içiyorum
dişlerimi sıkıp
adını geri yutuyorum

Sustum ama yazıyorum hâlâ
parmak uçlarımda kalan külün var
Kalbim “bitti” diye bağırsa da
bileğim seni anıyor hâlâ

Sustum ama yıkılmadı şehir
enkaz altında kaldı bu zehir
Susmak kurtarır sanmıştım beni
sesim çıkmıyor, doluyor içim

Bir kadın susarsa
gökyüzü yere iner derler
Ben sesimi gömdüm
yastığın içine gecelerce
Köşede kurumuş çiçek
vazoda unuttuğum heceler
Kendime “iyi misin?”
diye sormaya bile cesaret yok
Ne zaman bitecek bu iç kargaşa
aynı cümlede hem sen hem veda
Silmekle sevmek arasında
gidip gelen bir imza