Saatinin Sesi Şiiri - Arzu Uschi

Uyandım mi ?
Hayal mı ?
gerçek mi ?
saatin sesi , (tik tak tik tak)
kalbimin kırık ritmine karışıyor.
Gecenin yarısı ...
Saat 2ye 5kala...
Bir kadın, kâbusın içinden uyaniyor ...
ağlayarak,
sıçrayarak,
boğulur gibi uyanıyor...

Odanın içi sessizlikten örülmüş.
Sessizlik öyle derin ki,
hıçkırıkları duvarlara vurup geri dönüyor,
sanki kendi acısı kendine yankı yapıyor.
...saadece saatin sesi (tik tak tik tak) ... Sabahın 2ye 5kala...

Ay ışığı perde aralığından sızıyor;
yatak çarşafı hâlâ korkunun teriyle buruşuk.

Titreyen elleriyle yatağın kenarına oturuyor.
Ayakları yere değiyor,
dünya soğuk.
Bir bardak su alıyor komodinden,
camın ince sesi geceyi bölüyor.
Bir yudum.
Bir yudum su .
Boğazından geçen su değil sanki, ayrılığın keskin cam kırıkları.

Ve yutkunurken anlıyor.

Gitmiş.

O adam...
Sevdiği Adam...
Gitmiş...

Sesine sığındığı,
adını dua gibi içinde seslendiği adam.
Son cümlesi hâlâ kulağında paslı bir bıçak:

“Bitti.”
Hepsi bu ...
"Bitti." !!!

Ve telefon yüzüne kapanmış.
Açıklama yok...
Yok ..
Bir telefon değil,
bir ömür kapanmış sanki.

Kadın başını dizlerine yaslıyor.
“Neden?”
Neden...diyor önce sessizce...
Fisildiyarak...
Sonra biraz daha yüksek.
Sonra içinden binlerce kez:

Neden?
Bağıra bağıra ...
Neden !!!

Eksik olan neydi?
Az mı sevdim seni?
Yeterince gosteremedim mi sevgimi?
Hangi cümlede kaybettim seni?
Hangi davranışta ?
Hangi susuşumda gittin?

Cevap yok.
Gece cevap vermez zaten,
sadece büyütür soruları.

Bir süre öyle oturuyor,
kırılmış bir heykel gibi.

Sonra yorgunluk geliyor,
acıdan daha ağır bir şey...
Uyumak ve uyanmamak ...

Başını tekrar yastığa bırakıyor.
Gözlerinde kurumuş göz yaşları ...
dudaklarında yarım kalmış bir isim.

Uyku yeniden çağırıyor onu,
ama bu başka bir uyku—
unutmak için değil,
biraz daha dayanabilmek için.
Düşünmemek için .

Ve kadın usulca yeniden uyuyor.

Belki rüyasında o adam yok.
Belki yine var.

Belki sabah olunca acı biraz eksilir sanıyor.

Ama gece biliyor:
Bazı vedalar insanı uyandırmaz,
ömür boyu uykusuz bırakır.

Ve saat 5'ye 5'kala,
Saat ilerlemiş..
Zaman akıp gitmis bu...
Hiç fark etmeden,
Uçup gitmiş ...
Durmamış ...
Fakat duvar saati hâlâ aynı yerde Durmuş , (tik tak tik tak)..
Ve kalp hâlâ aynı yerde kırık.

Kadın uyuyor.
Uyumaya calisiyor...

Ama içinde bir yerde
bir soru sabaha kadar uyanık:

“Neden?”

... neden bitti ...