Ben sana bunu hiç böyle anlatmak istemezdim...
Ama başka çarem yok...
Aldım yine ellime günlüğümü,
Gözlerim dolu dolu ...
Sana yazıyorum..
Okumaya ağını bile bile..
Anlamıylacağını bile bile...
Göz yaşlarım dökülürken tane tane..
Öyle işte ...
Bazı hikâyeler vardır,
insanın içinden kanayarak dökülür… ve artık susamaz..
Bir gün...
tam da içimdeki bütün kelimeleri toparlayıp sana doğru yürüdüğüm o gün,
anladım... Anladım ki...
Sen hiçbir zaman benim yürüdüğüm yolda değildin.
Ben sana doğru koşarken,
sen çoktan arkanı dönmüştün… ama ben bunu görmek istememişim...
Çünkü sevmiştim ...
Evet...
Ben seni sevdim.
Öyle herkesin sevdiği gibi değil...
İçimde yer açarak değil...
içimi tamamen sana vererek sevdim...
Ruhumla..
Kalpten...
Nefes alır gibi değil…
nefesim kesilir gibi sevdim...
Senin bir cümlene dünyamı kurup, bir susuşunda yıkılanlardan oldum...
Ve sen…
Sen bunu hiç anlamadın...
Ben karşında durup,
sesim titreyerek değil,...
parçalanarak anlatırken kendimi…
“Bak,” der gibi...
“burada kırıldım... burada eksildim... burada senin yüzünden sustum…”
Sen gözlerimin içine bakmadın bile...
Dinlemeye tenezzül etmedin..
Işte o an ..
O an fark ettim.
Ben sana sevgimi anlatmıyormuşum aslında…
Ben bir duvara anlatarak....
O duvara çarpıyormuşum...
Çığlık attım içimde...
Bazen sessiz çığlıklar...
Bazen gürültülü, deprem gibi...
Öyle bir çığlık ki, yankısı hâlâ kaburgalarımda...
Ama sen o sesi bile duymadın....
Duymak istemedin belki de...
Çünkü duysaydın...
yüzleşmek zorunda kalacaktın...
Ve sen…
en çok bundan kaçtın...
Ben sana kendimi anlatırken..
sen beni anlamak yerine…
Beni olduğum yerden alıp...
bir uçurumun kenarına koydun.
Ve sonra ittin... !
En acısı da şu oldu:
Ben düşerken bile...
hâlâ “belki şimdi anlar” diye düşündüm...
Ama sen… yine anlamadın...
Şimdi geriye ne kaldı biliyor musun?
İçimde yarım kalmış cümleler,...
boğazımda düğümlenmiş haykırışlar…
Ve en çok da,
sana verdiğim değerin...
senin gözünde ne kadar sıradan olduğunu öğrenmenin ağırlığı...
Ben seni büyütmüşüm içimde...
Sen ise beni küçültmüşsün içinde...
İşte bu yüzden canım acıyor...
Sadece sevdiğim için değil…
Yanlış birine,
doğru bir kalple sevdiğim için....
Arzu Uschi
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 19:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!