Önyargı Şiiri - Arzu Uschi

İnsan, bazen tanımadan hüküm verir.
Bir bakışa, bir söze, bir söylentiye sığdırır koskoca bir hayatı.
Oysa önyargı, en çok da tanışma ihtimalini öldürür.
Bir kalbi dinlemeden susturur,
bir hikâyeyi başlamadan bitirir.

Kim bilir, belki de en güzel dostluklar,
en büyük aşklar,
bir önyargının ardında bekliyordur.

Aşk…
Ne garip bir mucizedir.
İnsanı gökyüzüne çıkaracak kadar hafif,
yere düşürecek kadar ağırdır.
Sevdiğinde dünya güzelleşir;
kaybettiğinde aynı dünya sessizleşir.

Belki de aşkın değeri,
yalnızca mutluluk vermesinde değil;
acıtırken bile insana sevmeyi öğretmesindedir.

Çünkü önyargı insanları birbirinden uzaklaştırır,
ama aşk, bütün mesafelere rağmen
iki kalbin birbirini bulabileceğine inandırır.