Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

CANIM
Sen oradan “canım” dersin,
Benim burada kalbim
Kaburgalarıma sığmaz, taşar sessizce.

Bir kelimen düşer geceme,

CAN KENARI BİR YOLCULUK
İçimdeki bütün yollar seni çağırıyor artık,
Kalbimden geçen bir bilete yaz beni,
İçimde kıpırdayan bütün yolları toplayıp
Kalbinden geçen bir trene binmek gibi.

ÇARE SİZ
Yangınlardan gönüller viran
Gökyüzünden sisler devran
Eller çaresiz gözler yaşlı

Köz köz yakar

ÇEKEMEM
Ben artık buralarda duramam
Fırtınalar boyumu aştı
Sineme çekemem
Bütün ahları

ÇEKİLEN SULARIN ARDINDA
Deniz çekilince dev dalgalar köpürür,
İçimde saklı sırlar bir bir çözülür.
Sahile vurur eski bir hüzün izi,
Sessizliğin altında büyür deniz.

ÇİÇEK AÇMAYAN DÜŞLER ÜLKESİ
Burası Türkiye, her düş çiçek açmıyor,
Bazı düşler daha tomurcukken soluyor.
Bir umut filizlense içimizde usulca,
Rüzgâr sert esiyor, dalını kırıyor.

ÇİÇEK AÇMAYAN KALPLER
Sözler bazen yetmez
Kalbi uyandırmaya
Taşın çiçeklenmesine.
Bazı yürekler var ki,
Baharı bile küstürür içine.

ÇIĞLIK
Köklerimden gelen bir çığlık var
Boğulan bendenimden
Sızılar haykırıyor
Gözlerimden yaş akmadan

ÇOCUKLARIN SESİ
Bir çocuk ağlıyorsa dünya susmalı,
Gökyüzü eğilmeli o küçük kalbe.
Bir gülüş eksikse yeryüzünde,
Baharı yarım kalır mevsimlerin bile.

CUMHURİYET IŞIĞI
Güneş gibi doğdu bir sabah,
Aydınlandı yurdum dört bir yan.
Küllerinden yükselen umutla
Yeniden yazıldı bu destan.