Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YANARIM HER GÜNE
Yanarım geçen günlere
Sitemim var öyle her güne
Neler götürmedi öyle
Tutuşur bu benliğim her güne

YANIYORUZ
Güzelim ülkede neler yanmadı ki
Bir yandan ormanlar yanıyor
Bir yandan ormancılar
Diğer yandan da ciğerlerimiz

YANKILANIYOR
Bir kuş sesi yırtar sabahı,
Göğe savrulur içimdeki sevinç!
Doğa ayağa kalkar,
Yaşam göğsünü gere gere başlar güne.

YANMAK
Bu hikaye hiç bitmeyecek
Ama devam da etmeyecek...
Ne unutacağım...
Ne kavuşacağım...

YANSIN GECELER
Issız gecelerin talibiyim
Aklımda hep sen varsın
Ruhum zindanlarda sensiz
Hayalimde sen varsın

YAPRAKLARI SARDIM YİNE
Hüzün sarısı yapraklar sardı
Şu gamlı yüreğim
Yoksun ya
Görüyorum ya uzaktan...

YARA
Sesini kıstığın her duygu
kalbinde yara olur…
Suskunluk, gecenin en koyu yerinde
adı konmamış bir sızı gibi büyür.

YARA DİYE YAŞAMAK
İçim kanar, anlatamam,
kelime yetmez bu yaraya.
“Yar” dedikçe paramparça olurum,
bırak gücenme,
ben doğduğum gün

YAR AĞIDI
Yar diye diye düştüm gecelere,
gece beni aldı, kedere verdi.
Dokunmak ister gönül, eli varmaz,
çaresizlik çöker, kalp kanar derinden.

YAR DEYİNCE
Yar diye bir ses düşer geceme,
Karanlık susar, kalbim konuşur.
Bir dost gibi dokunur içime,
Adını anınca içim durulur.