Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

VE GERİDEN KALAN
Ve sen bir ömür gittin öyle
Şimdi bir mevsim değil
Bi dünya aramıza girdi
Farkındayım ne sen dönebilirsin artık

VEREBİLMELİ
Vakti mi olur sevmenin ...
Öpüp sarılmanın
Koklamanın
Yüreğinde taşıyabilmenin

VİRAN BAĞ TÜRKÜSÜ
Bağım kış bağladı, ben viranım
Daha baharında soldu canım
İçimde çiçekler yere serdim
Dünya âleme kaldı feryadım

VURGUNUM
Gönlüne mülteciyim, gülüm
Ben sevince bir başkayım
Öz yurdumdan koptum
Sende buldum vatanımı

VUSLAT
Mehtabı uğurladık, fecr-i sabâh için,
Gecenin sinesinde kaldı adın.
Sükûtla paylaştık derdimizi,
Zamanın elinde savruldu yadın.

YÂ
Seni düşünüyorum
Ne yalan söyleyim
Elimde değil
Ama sorsan söylemem

YAĞAN YAĞMURLAR ALTINDA
Bir umut yanar gecemin koynunda
Adın düşer her şiirimin dizesine
Sensizliği haykırıyorum her hecesinde
Meydan okuyor, hüzne, kedere

YAĞAR Kİ
Gökyüzü kan kırmızısı bağırır
yediden yetmişe,
bir feryat düşer kentin omzuna.

Bir yandan kar yağar,

YAĞMUR
Gece çiseler her yağmur tanesi
Karanlık çökerken içimde büyür izin
Sensizliğin soğuğu işler tenimde
Her nefeste kaybolur umutlar

YAKLAŞIRDIN SEN
Beni hatırlıyor musun
Canım
Ara sıra gönlümü alıyordun
Cadde de görünce