Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GECEYE KARŞI SENİ DÜŞÜNÜYORUM
Bir parkın en sessiz köşesinde
oturmuş seni düşünüyorum sevgili.
Üşüyor ellerim,
ceplerimde çoğalıyor sensizliğin soğuğu.
Ama yine de bırakmıyorum gözlerini,

GECEYE SAKLADIM SENİ
Gökyüzü yorgun,
Yıldızlar sessizliğe gömülmüş.
Bu gece içim kırık,
Hasretin yine kapımı usulca çalmış.

GECEYE SAKLI
Tenin değse ellerimin kıyısına,
İçimde susan bütün yangın uyanır.
Bir bakışın düşse dudaklarıma,
Gece bile utancından kızarır.

GECEYE SIZAN YARA
Gün iner de gölgem büyür,
Sessiz sokak beni duyurur.
Bir kırık düş içime yürür,
Yaram yine geceye vurur.

GECEYİ BULUR
Ne kadar keder varsa gelir geceyi bulur,
Giden gündüz gitmiştir, kahrı geceyi vurur.
Güneş ardına saklar yorgun yüzünü,
Karanlık, kalbin en derin yerini yoklar.

GECEYİ RÜYAYA TAŞIYANLAR
Mehtabı gece sürükledik rüyalara,
Suskunluğun kıyısında titreyen bir an gibi,
Yıldızlar içimize döküldü fark etmeden,
Ve zaman, adını unuttu o anda.

GECİKMİŞ SES
Kendimden uzak düşerken incindi içim,
Aynı yerdeyim hâlâ…
Bir duygunun kıyısında,
Kendime geç kalmış bir hâlde.

GEÇİP GİDEN
Oysaki ne dünya bize kalıcı bir yurt,
Ne de biz dünyada ebedî bir misafir…
Bir rüzgâr gibi uğrayıp geçeceğiz,
Adımız belki bir anıda solacak.

GEÇİP GİDENLER
Dünya bir revzen, ben bir seyran gözü,
Her gelen baktı geçti, bir âh bıraktı özü.
Kimi gül yüzlü bir yâr gibi uğradı,
Kimi hazan rüzgârıydı, savurdu sözü.

GEÇ KALAN HATIRAN
Aradan uzun zaman geçti, ne aradın ne sordun,
Bir gölge gibi içimden sessizce kovuldun.
Adını andığım her an biraz daha eksildim,
Sen giderken ben kendime bile yabancı oldum.