Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BEYAZDA AÇAN GÜL
Bu şehirde yaram sızlar,
Taşına toprağına değdikçe içim.
Gel, kurtar beni bu dertten
Ömrümdeki son kışı birlikte çıkaralım.

BEYAZ DESTAN – SARIKAMIŞ
Ulu bir sessizlik çöker dağlara,
Anadolu nefesini tutar o gece.
Bayrak gökte değil, yürekte dalgalanır,
Kar altında uyur milletin geleceği.

BEYAZ SEFER
Sonsuzluğa açılan Gemi
Beyaz bir gemiye binmektir ölüm,
Sessiz bir dergâhta çözülür ipler.
Ten kıyıda kalır bir eski gölge,
Ruh, ezel ufkuna doğru gider.

Bİ'BEKLERİM
Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde
Sessizlik ağır ağır omzuna çökünce
Bir hüzün dolaşırsa camlarda, perdede
Ve kalbin durup durup seni dinleyince
Bil ki seni anıyorum

BİÇARE
Ne Ferhad ı'm ne Aslı'yım
Haykırdım bütün dağlara
Ezelden beri taşırım özlemi
Yazdım dağa taşa berimi

BİÇİLMEZ O
Yıllar geçsede unutulmaz
İçten içe büyür sevdan
Közlenir gönülden gayrı
Burnunda tüter elden değil

Bİ' DÜNYA GÜLÜŞ
Karanlık geceler ay arayamam
Sen varken
Yıldızların varlığına ne gerek var
Zülüflerin dururken

Bİ GÜLÜŞÜN YETER
Gecenin ucunda bir yar aranır
Bir de gülüşü
Yar sevdası çekilir
Yürekten

BİLEMESİN
İçimde oldu hemdertler,
Bir bilsen sineme neler eyledin
Sevdamın en güzel belasıydın
Ömrümün heybesini savurdun
Gider ömür böyle, sessiz sessiz

BİLEMEZSİN
Yüzüne bakınca ne hüzün kalır ne keder,
sen bilemezsin.
İçimde çözülen bütün karanlıklar,
adını duyunca dağılır sessizce.