Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DÖNMEYİN KUŞLAR
Gözlerime hüzün düşmeden,
Sesin içimden çekilmeden,
Adının yankısı içimde dinmeden,
Henüz dönmeyin, kuşlar...

DÖNÜŞÜ OLMAYAN GİDİŞLER
Eğer her ayrılığın bir dönüşü olsaydı,
Toprak aceleyle örtmezdi üstünü,
Her vedada biraz eksilmezdi insan,
Toprak bile sabretmeyi öğrenirdi.

DÖRT MEVSİM
Bir gamzene dört mevsim sığmış,
Bir yanım bahar, bir yanım hazan;
Sen bakınca dünya yeniden başlar,
Zaman bile adını fısıldar usuldan.

DÖRT MEVSİM BOYUNCA
Dört mevsim boyunca hep bekledim
Bekle deyince
Bir umut doğdu
Yağmurlu bir sonbaharda

DÜĞÜM 1
Ben sana nefes alamıyorum
Dedikçe
Sen boynumdaki ipe attın
Düğüm
Seni

DÜĞÜM
İnsan özleyince çekilmiyor,
Sesi titrer, boğazında düğüm olur.
Suskunluğu derinleşir,
Geceyle dertleşir,
Yıldızlara anlatır hâlini

DÜNYA ÇOCUKLARI
Benim dilim başka,
Senin dilin başka,
Söylediğimiz şarkı aynı.

Benim oyuncağım tahta,

DÜNYA İŞTE
Gidenin gelmediği,
Kalanın gülmedi dünya işte…
Bir kapı kapanır usulca,
Bir ömür eksilir sessizce.

DÜNYALIK
Yüzünde aşk kokuyor
Bu kalbimdeki güzel hissin
Düşünürüm öyle seni her an
Umut oldu aşkın yarınlara

DÜNYA SUSKUN
Minik kahramanların dilinde dua
Göğüslerinde iman dolu zırh
Korkmadan yürüyor zalime karşı
Meydan okuyor gözyaşları