Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

EKSİK KALAN CÜMLELER
Her akşam değmeseydi hüznün gölgesi camlara,
Üşür müydü yıldızlar, susar mıydı sokaklar?
Ya içimde büyüyen o kırık şiir sancısı,
Bir gece ansızın düşer miydi dudaklara?

EKSİLMENİN GÜNLÜĞÜ
Gün bitmiyor artık,
akşam dediğin uzayan bir gölge sadece;
saatler yürümüyor,
zaman, adını söyleyince duraksıyor.

ELLER
Her geçen güne viraneyim
Yalnız düşünmekten derbederim
Zannetme ki sana dargınım
Ben hep sana vurgunum

EN ÇOK SENİ
Bir avuç kalpten sana uzanan,
Bir ışık ki dünyaları aşan…
Ne varsa içimde sana dair,
Ben en çok seni sevdim.

ENKAZ
Gece olunca herkes susuyor,
Benim içim konuşmaya başlıyor.
Duvarlara çarpan düşünceler
Bir bir adını alıyor yalnızlığın.

ENKAZA SUSKUN DÜNYA
Enkaza döndü her yanın
Altında umutların vurulmuş
Talan olmuş her yanın
Dünya suskun Gazze bitkin

EN SAF GÜZELLİK
Güzelliğin en saf hâli,
Bir yüz çizgisinde değil,
Bir kalbin sessiz atışında saklı,
Kimsenin görmediği bir derinlikte gizli.

ERKEN SAATLERİN SIZISI
Özlemek sabaha karşı usulca çöksün,
Şehir daha uyanmadan düşsün içimize.
Bir sessizlik gibi büyüsün adın,
Geceden sabaha sarkan ince izimize.

ESKİTTİ
Eski bir hikâyeden geldim sana,
Kusura bakma.
Üstüm başım mutsuzluk içinde,
Zaman eskitti beni.

EY SEVGİLİ
Hasretin yağıyor sonbaharda
Hüzün olup damlıyor
Her geceme

Gelesim var sana